Beste Lezer,

In de bekende voordracht uit GA 182 “Wat doet de engel in ons astraal lichaam ?” legt Rudolf Steiner uit dat de mensen bewust de geesteswetenschap moeten opnemen maar “ de ahrimanische wezens streven ernaar, ideeën en theorieën onder de mensheid te verbreiden, die de goddelijke oorsprong van de mens verduisteren.”
En als Lucifer en Ahriman hun doel bereiken en de mensheid blijft slapen, wat dan ?

“Dan zouden de engelen hun doelen moeten bereiken langs een andere weg, namelijk, via de slapende mensenlichamen. Dus wat de mensen zouden 'verslapen' in hun wakende toestand, zouden de engelen moeten bereiken met behulp van dat deel van de mens, dat in bed blijft liggen tijdens de slaap: fysiek en etherlichaam. Daar zouden ze de krachten moeten zoeken om hun doelen te bereiken. Dat is het grote gevaar voor de bewustzijnszieletijd. Dit zou zich kunnen voltrekken nog vóór het begin van het derde millennium, dat begint met het jaar 2000. Het zou inderdaad kunnen gebeuren: dat de engelen hun hele werkzaamheid zouden moeten terugtrekken uit onze astrale lichamen en hun daden zouden moeten richten op de etherlichamen, om ze te kunnen verwerkelijken. Ze zouden dan hun doel niet kunnen bereiken met behulp van de wakkere mens, maar slechts met de slapende lichamen; de mens zou er dan niet bij betrokken zijn !
Maar wat zouden de gevolgen daarvan zijn ?
Ten eerste zou in het mensenlichaam iets worden opgewekt, wat hij niet in vrijheid kan ontvangen, maar wat hij eenvoudigweg zou aantreffen als hij 's morgens ontwaakt. Het wordt dus tot instinct, in plaats van tot een vrijheidsbewustzijn, en daardoor wordt het schadelijk. ( … ) : in de mensheids-ontwikkeling zouden, in plaats van op een wakkere, bewuste en zinvolle wijze, op een schadelijke en vernietigende wijze bepaalde sexuele instincten optreden; instincten die niet slechts tot dwalingen zouden leiden, maar die van invloed zouden zijn op het sociale leven. Zij zouden bepaalde vormen in het sociale leven laten ontstaan. Zij zouden vooral de mensen ertoe brengen, door datgene wat als gevolg van het sexuele leven in hun bloed zou komen, om in ieder geval geen broederlijkheid op aarde te verwezenlijken. Integendeel, de mensen zouden zich instinctmatig tegen elke broederlijkheid verzetten.
We komen dus op een beslissend punt, waar gekozen moet worden: of we gaan naar rechts, maar dan moeten we wakker zijn; of we gaan naar links, dan kunnen we blijven slapen - maar dan zullen instincten optreden, afgrijselijke instincten. Wat zal de wetenschap dan zeggen? Ja, de wetenschapsmensen zullen zeggen: dat is een natuurlijke noodzaak. Dat moest geschieden, dat ligt nu eenmaal in de aard van de mensheidsontwikkeling. De wetenschap kan zulke dingen niet echt begrijpen. Want of de mensen nu engelen zouden worden of duivels, wetenschappelijk is het altijd te verklaren: het laatste stadium is altijd uit een vroeger stadium voortgekomen. Dat is de grote wijsheid van de causale verklaringen! De wetenschap zal niets merken van de gebeurtenis die ik beschreven heb. Als de mensen tot halve duivels worden door hun sexuele instincten zal dat als een natuurlijke noodzaak gezien worden.
Wat er ook gebeurt : wetenschappelijk is alles te verklaren ! Doorzien kan men zulke dingen echter alleen door bovenzinnelijke waarneming.”

In deze Brug gaan we het hebben over de huidige genderproblematiek.

François De Wit

Over gender

Op 10 februari werden in Canada 9 mensen doodgeschoten en 25 verwond door een zeker Jesse Van Rootselaar. De reguliere media deden weer alle moeite van de wereld om te verdoezelen dat de dader transgender was. Niet de eerste keer trouwens.
Media verbergen genderidentiteit en manipuleren gegevens in gevallen waarbij transgenderdaders betrokken zijn.

Nadat een transgender persoon op 27 augustus 2025 twee mensen doodde en zeventien anderen verwondde bij een schietpartij op een katholieke school in Minnesota, duurde het enkele uren voordat gebruikers van sociale media de identiteit van de dader ontdekten. De reguliere media onderdrukten dit feit. De conservatieve commentator Andy Ngo tweette: “De moord op christelijke kinderen vandaag in een kerk in Minneapolis vond plaats in de context van een golf van extreemlinkse transpropaganda die Trantifa en andere linksen aanmoedigde de wapens op te nemen om transfoben en fascisten te doden. Hun doelwitten: christenen en conservatieven. Ik waarschuw en rapporteer al jaren over dit fenomeen en word door liberale media een leugenaar genoemd, en het doelwit van doodsbedreigingen door extreemlinks.”

Dit weerspiegelt een bredere trend: transgenderidentiteit wordt vaak weggelaten als individuen daders zijn, terwijl hun slachtofferschap uitgebreide aandacht krijgt. Talrijke websites volgen geweld tegen LGBTQ-mensen, maar bijna geen enkele registreert geweld gepleegd door hen. In gevallen waarbij gender betrokken is, zullen de media vaak verwijzen naar een man die als vrouw verkleed is, eenvoudigweg als vrouw, of omgekeerd, waarbij het feit wordt weggelaten dat de persoon transgender is.

De Washington Examiner benadrukte deze dubbele standaard en merkte op dat “de media zich in bochten wringen om het feit te bagatelliseren, of zelfs weigeren volledig te rapporteren dat de schutter zich identificeerde als een geslacht dat niet echt haar eigen was. De boodschap is duidelijk: De media doen alles om toe te geven aan de transgenderideologie wanneer deze de genderbender ten goede komt, maar zullen een transgenderstatus verbergen als iemand negatieve gevolgtrekkingen zou kunnen trekken.”

Deze bias wordt versterkt door de manier waarop gegevens worden verzameld. Er zijn uitgebreide officiële en NGO-databases die geweld tegen transgenders volgen, zoals rapporten van de mensenrechtencampagne, statistieken over haatmisdrijven van de FBI en andere monitoringsystemen van NGO's, maar er is geen vergelijkbaar officieel systeem dat gevallen volgt waarin transgenders daders zijn. In plaats daarvan is de informatie afhankelijk van “-genetwerkte instanties en journalisten om de genderidentiteiten van de slachtoffers correct te identificeren, waarbij systematische hiaten opvallen wanneer de dader transgender is.

Ironisch genoeg onderdrukken deze rapporten, hoewel er ook uitgebreide gegevens zijn over zelfmoorden onder transgenders, consequent het feit dat veel ervan plaatsvinden nadat individuen een chirurgische transitie hebben ondergaan, waardoor het verhaal wordt ondermijnd dat chirurgie op betrouwbare wijze de geestelijke gezondheid en stabiliteit verbetert. Deze asymmetrie in rapportage en gegevensverzameling creëert een scheef beeld dat het slachtofferschap versterkt en tegelijkertijd gevallen verdoezelt die in tegenspraak zijn met de ideologie.

Een van de meest voorkomende gespreksonderwerpen is de “Wil je meer dode kinderen?” narratief, gebruikt om te betogen dat kinderen moeten van geslacht veranderen en dat van scholen niet mag worden verlangd ouders informeren. De bewering is dat als kinderen die willen overstappen de kans wordt ontzegd, ze onvermijdelijk zelfmoord zullen plegen.

De realiteit is echter heel anders. Uit onderzoek blijkt consequent dat de zelfmoordcijfers na een medische of chirurgische transitie verhoogd blijven of zelfs stijgen. Uit een Zweeds onderzoek (Dhejne et al., 2011) bleek dat na de operatie transgenders had een 19,1 keer grotere kans op overlijden door zelfmoord, samen met een 4,9 keer hoger risico op zelfmoordpogingen. Een onderzoek uit 2024 concludeerde dat genderbevestigende operaties significant geassocieerd zijn met verhoogde risico's op zelfmoordpogingen, wat de dringende behoefte aan uitgebreide psychiatrische ondersteuning na deze procedures benadrukt.

De VS. National Transgenderdiscriminatie Enquête (2010) rapporteerde eveneens een verhoogd aantal zelfmoordpogingen na de transitie, waarbij 45 procent van degenen die een medische transitie ondergingen en 43 procent van degenen die een chirurgische transitie ondergingen zelfmoordpogingen rapporteerden. Uit een Amsterdams onderzoek bleek dat van de 35 recente kliniekbezoekers er 16 door zelfmoord waren overleden na operaties zoals vaginoplastiek of falloplastiek.

Zelfs het American Journal of Psychiatry moest een correctie uitvaardigen op een groot onderzoek uit 2019, waarin werd verduidelijkt dat een operatie geen meetbaar voordeel bood bij het verminderen van stemmings- of angststoornissen, medicatie of ziekenhuisopnames in verband met zelfmoordpogingen.

Deze onderzoeken wijzen ook op methodologische tekortkomingen in het onderzoek dat vaak wordt aangehaald ter ondersteuning van de transitie. Velen lijden onder enorme uitvalpercentages, waarbij onderzoekers meer dan de helft van de deelnemers uit het oog verliezen. Zoals Dr. Hyde opmerkte, zou dit een weerspiegeling kunnen zijn van een hoge mate van ontevredenheid of zelfs zelfmoord onder postoperatieve personen.

Terwijl activisten blijven betogen dat transitie levens redt, laten de meest rigoureuze onderzoeken zien dat chirurgie geen voordelen voor de geestelijke gezondheid oplevert. De zelfmoordcijfers blijven alarmerend hoog, en de gegevens die anders suggereren, worden ondermijnd door een zwakke methodologie en onvolledige tracking.

Bron : https://www.thegatewaypundit.com/2025/08/media-hides-gender-identity-skews-data-cases-involving/ .

Reeds op14 januari 2023 schreef Lieven Debrouwere op zijn blog over het transgender-fenomeen.

De transgenderbeweging vormt momenteel de speerpunt van de progressiviteit. Als een antenne die steeds verder wordt uitgeschoven, verschijnen voortdurend nieuwe vormen van het streven naar een betere wereld. Niet alleen worden die vormen steeds extremer, ze volgen elkaar ook steeds sneller op: de politieke correctheid was nog maar verveld tot woke of daar was transgender al. Alles wijst erop dat er naar een climax wordt toe gewerkt. Of die reeds bereikt is, valt nog af te wachten, maar met de transgenderbeweging staan we er toch niet ver meer vanaf. Wat we reeds op tal van andere gebieden konden waarnemen – de tegenpolen vermengen zich, les extrêmes se touchent – wordt nu ook zichtbaar in de fysieke mens: mannen worden vrouw, vrouwen worden man. Het is alsof de progressieve geest wil incarneren, alsof hij mens wil worden. Maar de nieuwe mens blijkt geen betere mens te zijn maar een karikatuur van de oude: een vrouw met een baard, een man op hoge hakken.

Voor een beetje antroposoof is het duidelijk dat hier iets in de materie wordt geprojecteerd wat thuishoort in de geest. De hedendaagse mens is ‘zwanger’ van zijn betere zelf en leeft in de verwachting zijn kind van aangezicht tot aangezicht te zullen zien. Uiteraard is het geen fysiek kind dat geboren wil worden, maar een geestelijk kind dat in ons bewustzijn wil doordringen. Dat bewustzijn is echter zo materialistisch geworden dat het niks geestelijks meer kan of wil opnemen. Het innerlijke kind wordt afgewezen en ziet zich gedwongen een andere weg te zoeken om toegang te krijgen tot het menselijke bewustzijn: het duikt onder in de materie, het neemt een fysieke vorm aan. Dat gebeurt echter niet op de gewone, natuurlijke manier, maar door een reeks experimentele medische ingrepen die met behulp van puberteitsremmers, hormonenkuren en chirurgie een (reeds bestaand) lichaam ‘aanpassen’ aan het betere zelf van de mens. Het resultaat is evenwel geen betere mens, wel integendeel.

Niet alleen zien transgenders er vaak uit als een mislukt experiment, ook innerlijk zijn ze geen reclame voor de menselijke soort. Ze volstaan er niet mee zich te onderscheiden van anderen, ze stellen ook dwingende eisen en reageren gebelgd als ze niet worden ingewilligd. Ze willen dat de wereld zich aan hen aanpast en hen tot norm neemt. Ieder kind moet vrij zijn gender kunnen kiezen, alsof chemotherapie en operaties deel uitmaken van de menselijke ontwikkeling. Transgenders lijken bezield te worden door het transhumanistische ideaal: de mens zoals hij is, voldoet niet meer. Hij moet verbeterd worden, hij moet een nieuwe stap zetten in zijn evolutie. Dat gebeurt niet uit vrije wil maar onder zware collectieve druk, een druk waarmee we reeds kennis maakten tijdens de coronacrisis. De transgenderbeweging gaat nog een stap verder: er wordt als het ware jacht gemaakt op wie zich niet wil voegen naar haar eisen. De evolutionaire stap vooruit blijkt in een stap achteruit te zijn: homo wordt homini lupus.

Het begon nochtans heel menselijk, heel christelijk zelfs. De transgenderbeweging ontstond uit mededogen met kinderen die het gevoel hebben in het verkeerde lichaam te zitten. In hoeverre dat gevoel een objectieve grond heeft, valt niet meteen uit te maken, maar het lijden dat eruit voortkomt is heel concreet: genderdysforie leidt niet zelden tot zelfmoord. Het zal dus je kind maar wezen dat pas gelukkig is als het van geslacht kan veranderen. Ouders van zo’n kind voelen zich ongetwijfeld opgelucht als ze merken niet alleen te zijn en ernstig te worden genomen. De zware en onomkeerbare medische ingrepen die als oplossing worden voorgesteld, doen echter vragen rijzen, vragen die alleen maar groter worden naarmate de praktijk van de geslachtsverandering genormaliseerd wordt en steeds meer kinderen onder het mes gaan. De transgenderbeweging heeft ongemerkt een grens overschreden en is in haar tegendeel gekeerd: het lenigen van bestaand leed is veranderd in het creëren van nieuw leed.

Die omkering is een oerfenomeen. Telkens weer zien we dat het streven naar een betere wereld leidt tot een slechtere wereld. Progressieve bewegingen als het antiracisme, het antifascisme, de politieke correctheid, het klimaatactivisme, BLM, metoo enzovoort gaan van start als een strijd tegen het kwaad maar worden dan zelf een vorm van kwaad. Cruciaal is dat de omkering ongemerkt gebeurt: ook wanneer de strijd al lang in zijn tegendeel is gekeerd, blijven de wereldverbeteraars ervan overtuigd voor de goede zaak te vechten. Ze kunnen niet begrijpen dat er verzet rijst tegen hun ‘goede strijd’ en zien maar één verklaring: hun tegenstanders zijn kwaadaardig. En zo verandert hun strijd voor een betere wereld in een strijd tegen slechte mensen. Die strijd krijgt een steeds wanhopiger karakter, want hoe harder de ‘goede mensen’ vechten des te talrijker worden de ‘slechte mensen’. De wereldverbeteraars moeten in toenemende mate een beroep doen op hun lagere dierlijke driften.

De tragiek is dat het juist de idealistische, naar een betere wereld strevende mensen zijn die langzaam maar zeker ‘verdierlijken’. Bestrijden kunnen we hen niet, want dan doen we hetzelfde als zij en maken alles nog erger. Maar we kunnen hen evenmin hun gang laten gaan, want ze sleuren iedereen mee, de jongeren in de eerste plaats. Het gaat snel: binnen enkele generaties kunnen ze de hele jeugd in hun greep hebben, en dan valt het tij niet meer te keren. Het zal dan moeilijk worden om menselijk te blijven, want de ‘verdierlijkte’ mens paart fysiek geweld aan intellectueel geweld. Kan hij ons manu militari niet op de knieën dwingen, dan zet hij al onze zekerheden wel op losse schroeven. Waar dat toe leidt, zien we in de hedendaagse kunst: uiterlijke dwang is hier niet meer nodig. Wie zich verzet tegen de nieuwe kunst diskwalificeert zichzelf automatisch als een cultuurbarbaar. Het leidt tot de paradox dat wie deel wil uitmaken van de beschaafde wereld verplicht is te … verdierlijken.

Hier schuilt dan ook het grote gevaar: we worden er stap voor stap toe gebracht onze ziel te verkopen aan de duivel. Het klinkt middeleeuws, maar het is actueler dan ooit. We dreigen onze ziel kwijt te raken: onder druk van de wereldverbeteraars beginnen we steeds meer te twijfelen aan onszelf. Wie zijn wij om tegen de hedendaagse consensus in te gaan? Denken wij werkelijk het beter te weten dan de overheid, de experts, de media, kortom dan alle verstandige mensen van onze tijd? Wat een arrogantie! Op die sluipende manier worden we als individu steeds verder in het nauw gedreven. Tijdens de coronacrisis hebben we ondervonden hoe groot de sociale druk was en hoe ongenadig er werd opgetreden tegen ‘halsstarrigen’. Intussen zijn er alweer nieuwe drakenkoppen opgedoken en worden we langzaam helemaal ingesloten tot we geen andere uitweg meer zien dan de draak te geven wat hij wil: onze ziel, met inbegrip van ons ongeboren kind, ons betere zelf.

Op dat kind heeft de draak het voorzien: hij wil het ‘verslinden’ en zijn plaats innemen. Eens hij daarin slaagt, hebben we geen eigen wil meer: we doen alleen nog wat de draak-in-ons wil. We hebben ook geen eigen bewustzijn meer: we merken er niks van dat het goede in ons vervangen is door het kwade. De draak heeft deze ‘menswording’ zorgvuldig voorbereid. Stap voor stap heeft hij ons klaar gemaakt voor de cruciale transformatie die van meet af aan zijn doel was. Dat doel lijkt hij nu te bereiken: de wereld wordt in toenemende mate overspoeld door ‘drakenmensen’ die ervan overtuigd zijn vanuit hun betere zelf te handelen. Zo begint een strijd van allen tegen allen, want iedereen ziet in de ander een draak, zowel degene die zijn ziel verkocht heeft als degene die weigert dat te doen. Dat is het akelige van de hele zaak: er is geen ontsnappen aan de draak. Vroeg of laat valt iedereen ten prooi aan de waanzin die om zich heen grijpt, tenzij hij … vrijwillig in de huid van de draak kruipt.

Met de transgenderbeweging is de ‘menswording’ van de draak wel heel dichtbij gekomen. Onze instinctieve reactie is er de ogen voor te sluiten, enerzijds omdat het schouwspel zo ontluisterend is, anderzijds omdat de draak zo gevaarlijk is. Eén verkeerd woord volstaat om zijn woede op te wekken. Zijn cancel-culture is inmiddels welbekend: met de regelmaat van een klok verschijnen in de media mensen die publiekelijk besmeurd, vernederd, gebroodroofd en sociaal uitgestoten worden omdat ze – vrijwillig of per ongeluk – tegen de draken-consensus zijn ingegaan. Iemand als Jordan Peterson heeft zijn verzet tegen de transgender-eisen bijna met zijn leven moeten bekopen. Deze afschrikwekkende voorbeelden dienen alleen maar om een zwijgcultuur in het leven te roepen die langzaam tot een tweede natuur wordt. Hoe groter de olifant-in-de-kamer wordt, des te meer negeren we hem. En dat is precies wat de draak wil: hij wil niet gezien worden. Hij wil beschouwd worden als een mens vol mededogen met de ongelukkigen.

In de transgenderbeweging speelt hij hoog spel, want de transgenders die in de media komen, kunnen hun drakennatuur steeds moeilijker verbergen. Met name in Amerika – waar het hele verschijnsel vandaan komt – werpen ze steeds vaker hun schapenvacht af. Ze doen nauwelijks nog moeite om zich te ‘vermommen’ als het andere geslacht en verkondigen rechtstreeks het evangelie van de draak. Vaak hebben ze iets zelfgenoegzaams of zelfs triomfantelijks: ze genieten van de verwarring die ze zaaien en schudden meewarig het hoofd als iemand probeert zich tegen hen te verzetten. Ze weten zich immers gesteund door de overheid, door de media, door de wetenschap en door een steeds groter wordend deel van de bevolking. We zien hier het gezicht van de draak die zijn overwinning binnen handbereik voelt. De weinigen die het tegen hem durven opnemen, zijn ondanks hun moed geen partij voor hem, want meestal zijn het materialisten die niet geloven in het bestaan van draken en demonen.

Jordan Peterson, de pionier van het verzet tegen de transgenderdraak, baant zich moeizaam een weg naar het geloof in de (christelijke) geest. Het is een tegelijk bewonderenswaardige en tragische inspanning want je zou wensen dat zijn moed gepaard ging met een antroposofisch inzicht in de geest. Anderzijds zou je ook wensen dat het antroposofische inzicht gepaard ging met de moed waarvan mensen als Jordan Peterson getuigen. Wat hier zichtbaar wordt, is het thema van de Weihnachtstagung: de verbinding van exoterie en esoterie. Het is de enige kracht die opgewassen is tegen de-draak-die-mens-wordt en ze wordt dan ook geperverteerd door die draak. Esoterie is immers een uitgesproken vrouwelijk-kunstzinnige aangelegenheid, terwijl exoterie een mannelijk-wetenschappelijke zaak is. Juist deze twee polen van onze ziel worden door de draak met elkaar vermengd en in de materie geprojecteerd waar ze verschijnen als een karikatuur van de nieuwe mens: de transmens.

Het grote gevaar van de transgenderbeweging ligt niet in de eerste plaats in het fysieke ‘vermengen’ van de twee geslachten. Veel gevaarlijker is de ‘gemengde’ geest die dit nieuwe lichaam komt bewonen. Deze luciferisch-ahrimaanse geest is buitengewoon besmettelijk en verspreidt zich als een virus doorheen de hele maatschappij. De transgender heeft zijn doel niet bereikt wanneer hij van geslacht veranderd is, want hij voelt zich nu misschien wel thuis in zijn lichaam maar hij voelt zich minder dan ooit thuis in de maatschappij. En dus moet die maatschappij veranderen: ze moet zich aanpassen tot de transgender zich niet meer vreemd voelt. Dat zal pas gebeuren wanneer iedereen transgender is geworden: dat is het uiteindelijke doel. De praktijk bevestigt dat: het volstaat dat er op een school één transgenderkind verschijnt of de hele school verandert. Iedereen begint zich aan te passen, kinderen en leerkrachten worden onderwezen in de nieuwe transgenderleer. Wie zich verzet wordt verdacht gemaakt, beschuldigd en aan de deur gezet.

De transgenderdraak maakt gebruik van kinderen die zich niet thuisvoelen in hun lichaam om de hele wereld te veranderen, om hem van de grond af weer op te bouwen met de ‘gemengde mens’ als uitgangspunt. De draak presenteert zich met andere woorden als Christus: zie, ik maak alles nieuw! Hij is de grote Christus-imitator en dat is de reden waarom hij zo’n enorme macht uitoefent op de hedendaagse mens in wiens ziel het onbewuste weten leeft omtrent de wederkomst van Christus. Daarom zijn er vandaag zoveel mensen geïncarneerd: ze willen allemaal Christus ontmoeten. Dat is wat hen drijft, zonder dat ze het zelf beseffen. Wordt dit onbewuste verlangen naar Christus gewekt, dan valt het niet meer tegen te houden. En dat is precies wat de draak doet: hij vermomt zich als Christus en wekt daardoor in de mens een onweerstaanbaar verlangen op. Zoals een ongeboren kind ernaar verlangt verenigd te worden met zijn ouders, zo verlangt de misleide mens ernaar verenigd te worden met Lucifer en Ahriman.

De wederkomst van Christus valt samen met de menswording van Ahriman. Die twee grote gebeurtenissen van onze tijd vermengen zich met elkaar in de ziel van de ‘slapende’ mens. Als hij er niet in slaagt om wakker te worden en beide te onderscheiden, wordt hij het slachtoffer van zijn eigen verlangen naar Christus. Niet toevallig zijn het vooral de jongeren die zich laten meesleuren door de draak: hun onderscheidingsvermogen is nog niet ontwikkeld. Bovendien krijgt het steeds minder voedsel: van jongs af aan krijgen ze te horen dat ‘verbinding’ alles is. Ze worden niet alleen opgevoed door vrouwen, ze worden ook opgevoed met vrouwelijke idealen. Daar is op zich niks mis mee, maar het doet in hen wel de overtuiging groeien dat het mannelijke onderscheidingsvermogen uit den boze is. Meer dan wat ook maakt deze overtuiging de moderne mens tot een prooi voor het beest dat in hem geboren wil worden, voor the rough beast that slouches towards Bethlehem to be born. .

Een ander aspect van het transgender-fenomeen wordt belicht door Rob Gruben, de Nederlandse antroposoof van wie al zes boeken verschenen zijn bij de uitgeverij Nearchus :
Grondwaarheden uit de geesteswetenschap (2006);
Esoterische verdiepingen (2008);
De etherwereld en haar krachten (2014);
Karmisch mengelwerk (2018);
Menselijke vrijheid en spirituele wetmatigheid (2021);
Elementaren en elementalen, natuurwezens en cultuurwezens (2024).

In De Brug 62 kon u al een artikel van hem over orgaantransplantatie lezen.
Zijn volgende boek, met de titel “Maatschappelijk problemen door spirituele onwetendheid”, zal voorjaar 2026 verschijnen bij Inventum, een imprint van uitgeverij Nearchus. Uit dit boek kregen we van de auteur een hoofdstuk doorgestuurd met als titel “Genderidentiteit: de maakbare mens”.

Onbekendheid met spirituele wetten of verschijnselen is tegenwoordig een grote oorzaak voor heftige meningsverschillen over hoe aan te kijken tegen maatschappelijke problemen. In dit hoofdstuk willen we een probleem behandelen dat zonder spirituele kennis niet op de juiste wijze kan worden beoordeeld, namelijk de discussie over genderidentiteit, over de maakbaarheid van het geslacht los van het biologische uitgangspunt.

In het vorige hoofdstuk werd beschreven dat een tijdskarakteristiek verschijnsel de kwalitatieve en kwantitatieve groei van het menselijke etherlichaam is. De mens is op weg een vijfde ethersoort te vormen, namelijk de morele ether, die voortkomt uit of zich differentieert van de warmte-ether die wij al in de constitutie van ons levenslichaam dragen. Dat de kwestie over genderidentiteit samenvalt met dit tijdskarakteristieke losser en groter worden van het etherlichaam is natuurlijk geen toeval. De verwarring die dit met zich meebrengt, wordt geheel veroorzaakt door het feit dat het etherlichaam van de vrouw mannelijk is en dat van de man vrouwelijk. Een kwantitatieve groei van het etherlichaam brengt bij de man dus een sterke vrouwelijke impuls zijn leven binnen en andersom bij de vrouw. De krachten en impulsen uit het groeiende etherlichaam omvatten en omsluiten als het ware het fysieke lichaam. De gevoelens van het kind, de puber of de jongvolwassene zijn dus beslist reëel. Het zijn uitingen van een tijdskarakteristiek geestelijk verschijnsel, namelijk de kwalitatieve en kwantitatieve groei van het etherlichaam.

Geesteswetenschappelijk gezien is dit een uitnodiging om ons etherlichaam beter en in vol bewustzijn te leren kennen, dus om een stap in onze spirituele ontwikkeling te maken. Kinderen, pubers en jongvolwassenen die dit overkomt, zouden dus spiritueel begeleid moeten worden! Hun zou duidelijk moeten worden gemaakt dat wat zij ervaren een wakker worden van onontgonnen spirituele krachten betreft. Bij dit proces kunnen we twee groepen onderscheiden. Als eerste zijn er de kinderen van 6-7 tot zeg 13 jaar oud. Zij ervaren de werking van het tegengestelde geslacht het sterkst, omdat in die leeftijdsfase het etherlichaam langzamerhand zelfstandig wordt en los van de moeder de levenskrachten kan gaan onderhouden en verzorgen. Bij deze groep van jonge kinderen uiten de impulsen van het tegengestelde geslacht zich dus het sterkst in de levenskrachten en de constitutie. De tweede groep wordt gevormd door pubers van 12-13 tot circa 20 jaar oud. Doordat gedurende deze leeftijd de geslachtsrijpheid optreedt, voegt zich bij de verwarring over het biologische geslacht tevens het aspect van de seksualiteit, dat bij de eerste groep ontbreekt. De periode van het zich ontwikkelende astraal- of zielelichaam tussen grofweg 14 en 21 jaar, gaat bij jongvolwassenen die innerlijk met de genderproblematiek geconfronteerd worden daarom gepaard met gevoelens of impulsen van grote verwarring. Niet enkel de twijfel over het juiste geslacht, maar ook die over de seksuele voorkeur kunnen sterke gemoedsbewegingen veroorzaken: val ik op jongens, meisjes, of allebei?

Ondanks deze verwarrende periode zijn de kinderen en pubers die hiermee te maken krijgen in potentie koplopers van een maatschappij die op termijn in zijn geheel tot etherische helderziendheid moet komen. Het zijn gevoelige naturen die openstaan voor de levenskrachten uit de etherwereld. Het overkomt deze kinderen en jongvolwassenen echter doorgaans op een leeftijd dat hun Ik nog niet tot volledig vrije werking kan komen. Zij raken erdoor in verwarring en vallen terug op de astraal-etherische impulsen die bij hun leeftijd horen. Maar zij dragen iets zeer waardevols in zich en zouden spiritueel begeleid moeten worden in hun onbegrepen streven om tot een harmonische en evenwichtige samenstelling van hun wezensdelen te komen. Hoe reageert de genderbeweging echter op deze ontluikende en spiritueel onbegrepen behoefte? Die drukt de opkomende impulsen neerwaarts in de stof, die fixeert een niet herkende bovenzintuiglijke impuls tot in de onbeweeglijkheid van de stof door het biologisch bepaalde fysieke lichaam aan te passen: een man wordt tot vrouw gemaakt of andersom. De impuls van het groter en potentieel rijker worden van het etherlichaam wordt niet aangewend voor spirituele bewustzijnsvergroting, maar wordt gefixeerd in de stof. Daardoor missen wij de kwaliteiten die de morele ether aan ons levenslichaam wil toevoegen, wij verminken een spirituele impuls die juist in deze tijd binnen de menselijke constitutie in verschijning wil treden.

In beide groepen is er dus sprake van een spirituele impuls vanuit het etherlichaam, die bij de pubers vanuit het astraallichaam nog versterkt wordt met een seksuele component. Een geestelijke impuls die we moeten beschouwen als een signaal van de kopgroep, een impuls die vanuit het etherlichaam wil stromen. Stromen is het kenmerk van het etherlichaam, van de levenskrachten. Panta rhei. Wanneer een kind zijn geslacht laat veranderen, zich laat “ombouwen” om het in termen van de huidige maakbare wereld te zeggen, dan wordt die impuls dus in de stof gedrukt. Daardoor wordt het stromen onmogelijk, of in ieder geval extreem moeilijk gemaakt: de impuls wordt geblokkeerd en gedwongen om zich aan te passen aan het nieuwe fysieke voertuig. Het bestaan op aarde wordt voortgezet zonder dat spirituele impulsen van belangrijke aard nog door het kind of de jongvolwassene heen kunnen werken. Zo iemand is vaak de rest van zijn of haar leven bezig met het verwerken van het feit dat hij of zij zich heeft laten “ombouwen”. Spirituele groei – volgens het in het voorgeboortelijke leven samen met de engelen van de derde hiërarchie bepaalde karmische plan – wordt enorm bemoeilijkt. Bovendien wordt er door de ingreep nieuw en niet-harmonisch karma gecreëerd. Dat is de consequentie die met de menselijke vrijheid van deze beslissing samenhangt. Het gevolg van die vrije keus is echter dat deze persoon na de dood zichzelf én de engelen van de derde hiërarchie opzadelt met een hels karwei om in een volgende incarnatie weer de juiste, voorziene en nu tevens herstellende karmische impulsen in te bouwen in de astraal-etherische constitutie. Bovendien werken op het gebied van de menselijke vrijheid uiteraard de tegenmachten in. Vrijheid zonder een hoger ontwikkeld bewustzijn wordt daardoor tot een blind handelen in het aardse bereik.

Kinderen, pubers of jongvolwassenen met genderproblemen weerspiegelen dus de in hen levende maar volkomen onbegrepen en onbewuste wens om tot etherische bewustwording te komen. De weg tot etherisch zicht wordt door fysieke geslachtsverandering echter juist geblokkeerd. De morele ether kan daardoor niet tot aanzijn komen. Etherkrachten zijn immers stromend en bewegelijk, zij vormen het intermediair tussen stof en geest. Door een etherische impuls in de stof te fixeren ontnemen wij er de inherente krachten aan. De morele ether heeft in de mens en in de ontwikkeling van de Aardetoestand mede tot taak om op termijn – als ook een zesde en zevende ethersoort tot ontwikkeling zijn gekomen – de stof en dus ook ons fysieke lichaam geheel te etheriseren. Alleen dan kunnen we immers de overgang naar de volgende planetaire toestand van Jupiter maken, want die toestand is etherisch van aard en kan alleen de tot ether gesublimeerde stoffelijke materie omvatten. De huidige groei van het menselijke etherlichaam is dus een eerste signaal dat wij de stof moeten sublimeren. Maar hoe handelt een groot deel van de mensheid onder invloed van de genderbeweging en met het argument van de menselijke vrije keuze? Zij drukt de etherische impuls diep in de stof en verstart daarmee onze geestelijke ontwikkeling. Het vrouwelijke karakter van het etherlichaam van de man wordt dominant gemaakt over zijn biologische en in de stof verankerde geslacht. Er wordt niet gezocht naar de symbiose van krachten uit stof en ether, maar de impulsen worden zuiver stoffelijk opgevat en vormgegeven. Een onbewuste blindheid voor de spirituele verschijnselen die nu aan de orde van de tijd zijn, veroorzaakt zodoende een degeneratie in de menselijke ontwikkeling! Het is een ongewenste afslag in ons wordingsproces die Lucifer en Ahriman ons willen doen nemen, en het gevaar schuilt erin dat hierdoor wordt bijgedragen aan de creatie van wat in occulte literatuur de achtste sfeer wordt genoemd. Lucifer fluistert ons in dat we het omwille van de vrijheid aan iedereen moeten gunnen om qua geslacht te zijn wie men denkt dat men is, zelfs als dat een kind betreft waarvan het Ik – dat immers pas rond het 21ste levensjaar uit een latente staat tot werkelijke activiteit komt – nog niet eens “geboren” is. Het moet kunnen buiten het Ik om, automatisch, zoals Lucifer het ‘t liefst heeft. Ahriman is bij dit proces betrokken omdat de etherische impuls, waarvan de inhoud tegengesteld gekleurd is aan het biologisch geslacht, tot diep in de stoffelijke materie wordt gedrukt. Zo doen onder invloed van Lucifer en Ahriman het bestaan van een geestelijke wereld én de kans tot geestelijke ontwikkeling in deze hele kwestie niet meer ter zake. En dat is bijzonder jammer, want zoals gezegd bezitten de mensen die dit overkomt een sterke aanleg tot het etherisch zicht en daardoor een hoge gevoeligheid voor de wereld der levenskrachten.

Dat samenspannen van Lucifer en Ahriman, wat door deze tegenmachten niet bewust gewild maar zuiver egoïstisch tot stand komt, vormt nog een veel groter gevaar. Overal namelijk waar de werking van luciferische en ahrimanische krachten samenvalt, opent zich een venster voor de asurische machten en Sorat als hun leider. Dat kunt u bijvoorbeeld ook lezen bij de drie verzoekingen van Christus in de woestijn. Eerst openbaren Lucifer en Ahriman zich beiden afzonderlijk, maar bij de derde verzoeking gaan zij samen en openen daardoor het venster voor het grootste kwaad, voor de asurische machten en hun leider Sorat, de anti-Christ.
Rudolf Steiner heeft in zijn beeldengroep “de mensheidsrepresentant” Christus geplaatst midden tussen Lucifer en Ahriman in. Het is de Christus die het midden houdt. Dat standhouden in het midden is niet een niet-bewegen. Het is wat de Chinezen noemen wu wei, een “actief niets doen”. Het is keihard werken voor de mens die Christus in zichzelf tot aanzijn wil laten komen om het midden te houden tussen Ahriman onder en Lucifer boven hem. Het tegenbeeld daarvan openbaart zich eveneens in dit midden. Dat is het venster waardoor de anti-Christ Sorat de leefwereld van de mens kan binnenglippen. En dat venster wordt geopend iedere keer als Lucifer en Ahriman op een bepaald thema samenspannen, of zij dat nu bewust nastreven of niet. Dat de genderbeweging luciferische én ahrimanische impulsen in zich draagt, betekent dus automatisch dat zij een venster vormt waar doorheen Sorat zijn invloed op de mens kan doen gelden. Het hele genderprobleem overstijgt daardoor verre het persoonlijke karakter dat er ook mee verbonden is.

Voor de volledigheid moeten we hier opmerken dat dit alles niets heeft te maken met homoseksualiteit, want in veel gevallen is dat een in de moederschoot terugschrikken voor het karmische pad. Zoals de mens bij zijn dood in een karmisch panorama zijn voorbije leven nogmaals voor zich gespiegeld krijgt, zo ondervindt de boreling in de moederschoot een karmische voorschouw. Wanneer het kind hiervoor in het vacuüm van de moederschoot – dus los van de beschermende werking van zijn persoonlijke engel – terugschrikt, dan is dit beeldend op te vatten als een terugdeinzen naar achteren, als een verplaatsing van zijn constitutie van het fysieke naar het etherische lichaam, dat van het andere geslacht is. Dat terugschrikken kan eruit bestaan dat men – wederom beeldend op te vatten – een stapje terug doet. Het fysieke-stoffelijke been valt daardoor niet meer geheel samen met het etherbeen en de betreffende persoon wordt met een gehandicapt been geboren. Ook kan het terugschrikken bestaan uit een naar achteren wijken van het hoofd, hetgeen na de geboorte tot bepaalde verstandelijke beperkingen kan leiden, omdat fysiek-stoffelijk hoofd en etherhoofd niet meer geheel samenvallen. Maar wanneer de mens met heel zijn wezen naar achteren deinst, dan wordt hij op een niet voorziene wijze doordrongen van impulsen van het andere geslacht. Een mannelijke individualiteit gaat daardoor leven vanuit een vrouwelijke constitutie en in veel gevallen roept dat in het aardse bestaan homoseksualiteit tot leven.

Om niet dogmatisch in deze kwestie te zijn is het van belang nog twee tamelijk vaak voorkomende oorzaken van homoseksualiteit te beschrijven. Uit het geesteswetenschappelijk onderzoek van Rudolf Steiner weten we dat het doorgaans zo is dat een individualiteit één of twee keer incarneert in hetzelfde geslacht en daarna een keuze maakt voor het tegenovergestelde geslacht. Op deze wijze worden door de tijd en incarnaties heen ervaringen opgedaan in beide geslachten, wat voor de uiteindelijke astraal-etherische eenwording of androgyniteit van essentieel belang is. Niet zelden echter komt het voor dat een individu vier, vijf of misschien wel zes keer achter elkaar incarneert in hetzelfde geslacht. Bij de dood neemt ieder mens een deel van zijn etherlichaam mee de geestelijke wereld in. Dit etherextract blijft met ons verbonden en wanneer de mens dan na het middernachtelijke uur van het bestaan zich weer opmaakt voor een nieuwe incarnatie op aarde, dan voegt dit etherextract zich in het nieuw gevormde levenslichaam van die betreffende mens. Wanneer die mens daarvoor nu vier, vijf, zes keer was geïncarneerd in hetzelfde geslacht, dan vertoont dit etherextract een zeer sterke geslachtelijke tinctuur. Bij de nieuwe incarnatie in een ander geslacht zal die tinctuur dan vaak zo sterk blijken, dat zij niet kan worden omgevormd. Dat betekent dat deze individualiteit dan nog sterk de levenskrachten van de voorgaande constitutie ervaart en derhalve een homoseksuele aandrang heeft.

Kunnen deze beide verklaringen voor homoseksualiteit nog gekoppeld worden aan het individu – terugschrikken voor het levenspad óf meerdere incarnaties achter elkaar “kiezen” voor hetzelfde geslacht – bij een derde mogelijkheid die we hier willen behandelen en die vooral kenmerkend is voor de moderne tijd, is dat nadrukkelijk niet het geval. Het kan namelijk zijn dat om tot een conceptie te komen de vrouw een hormoonbehandeling moet ondergaan. Een dergelijke behandeling richt zich op de levenskrachten van het etherlichaam van de vrouw. Dit kan ertoe leiden dat dit etherlichaam in haar oorspronkelijke aanleg wordt verstoord, al dan niet tijdelijk. Dit heeft direct gevolgen voor de zich ontwikkelende vrucht in de moederschoot, want die ontleent haar levenskrachten aan een soort ethereservoir dat door vader en moeder tijdens de conceptie werd gevormd en door hen werd afgestaan aan de embryonale vrucht. De hormoon- of medicijnbehandeling van de vrouw drukt zich af in haar etherlichaam en straalt van daaruit ook naar het etherreservoir voor het kind. Overigens kan dit ook gelden wanneer de man een hormoon- of medicijnbehandeling ondergaat. Buiten zijn “wil” om is door medisch handelen op fysiek-etherisch niveau via de omweg van het levenslichaam van vader of moeder ingegrepen op de etherische constitutie van het kind. De verstoring die daardoor optreedt kan na de geboorte voor het kind een homoseksuele geaardheid tot gevolg hebben. We komen er nog op terug waarom dit nooit in verband kan worden gebracht met het individuele karma van het kind zelf.

En er moet op nog iets worden gewezen. De huidige gedachte dat vanuit de individuele menselijke vrijheid alles qua geslacht mogelijk en maakbaar moet zijn, creëert een enorm sterke gedachtenstructuur of elementaal. Deze is zó sterk dat zij kan doorwerken van haar astrale ontstaansgrond tot in het levengevende principe van de etherwereld. Dit gebeurde onder andere tijdens de covid-periode vanaf 2020. Een enorm sterke angstelementaal was toen in staat zich te verdichten tot in het etherische en ging een overheersende rol spelen in de leefwereld van de mens. Ditzelfde is gaande met bepaalde, sterk door de media gepropageerde gedachten van de woke-gemeenschap. Er ontstaat een afgedwongen collectivisme, een sociale groepsdruk om tot bepaalde opvattingen te komen die “deugdzaam” zijn. We wezen er hiervoor al op. Lucifer die ons influistert dat ieder mens toch de vrijheid moet hebben om te zijn wie hij wil, en Ahriman die de mogelijkheid schept om deze wens in de stof vorm te geven. Zo ontstaat de maakbare mens, of moeten we zeggen: de maakbare anti-mens? Immers, de al dan niet bewuste samenwerking van Ahriman en Lucifer opent het venster voor Sorat als de anti-Christ. Het is daarom gerechtvaardigd de geboorte uit die vereniging te bestempelen als de anti-mens. Hoe het ook zij, omdat het etherlichaam de architect van de stof is, zullen door afgedwongen collectieve gedachten en de machtige elementalen die daarin wonen, in de toekomst steeds meer kinderen geboren worden met duale geslachtskenmerken. Het is een verminkte materiële uitdrukking van een proces dat feitelijk geestelijk moet plaatsvinden, namelijk het androgyn worden van de mens. Die androgyne staat ligt voor de mens echter pas op Jupiter in het verschiet. Hier op aarde moeten we juist de stof als uitgangspunt nemen, en wel de stof zoals we die biologisch tot ons hebben getrokken toen we vóór de geboorte en in de geestelijke wereld nog met een hogere vorm van bewustzijn waren toegerust. Het is dié stof die we door spirituele ontwikkeling moeten sublimeren, waardoor we haar mee kunnen nemen naar die volgende planetaire toestand van Jupiter. En het vergt verschillende krachten om dit teweeg te brengen voor een mannelijk of vrouwelijk lichaam. Voor de ontwikkeling van die specifieke krachten kiest het individu in het voorgeboortelijke leven. Er ligt derhalve een hogere geestelijke keuze ten grondslag aan ons mannelijke of vrouwelijke fysieke lichaam. Daaraan moeten we niet in spirituele blindheid gaan sleutelen. Onze ontwikkelingsweg verloopt van stof (aarde) naar ether (Jupiter). Brengen wij iets toekomstig geestelijks nu in de stof, dan doorkruisen wij de reguliere ontwikkeling en zullen we de gevolgen daarvan ook in dat toekomstig bestaan onder ogen moeten zien. De kunstenaar Jospeh Beuys (1921-1986) zei het ooit heel treffend: ‘Het is dus het principe van wederopstanding: de oude vorm, die sterft of verstard is, in een levende, energieke, levensbevorderende, zielsbevorderende, geestbevorderende vorm te brengen’.

Voor de volledigheid moeten we nog op het volgende wijzen: astraallichaam en Ik zijn weliswaar in hun wezen androgyn, maar kunnen op een ander niveau ook geslachtelijk karakter krijgen toegewezen. Het is eenvoudig in te zien dat aan het menselijke geest-Ik als impulsator van het zielelichaam een mannelijke kwaliteit kan worden toebedeeld. Aan de ziel of het astraallichaam als ontvangende schaal kan juist een vrouwelijke kwaliteit worden toegekend. Desondanks zijn beide in hun wezen androgyn. Het toont ons slechts dat de mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten dwars door heel de schepping heen een rol spelen, ook daar waar zij zich niet eenzijdig openbaren.

Tot slot kan nog de vraag opkomen of een individualiteit er niet zelf voor kan kiezen om in een volgende incarnatie in de stof van geslacht te wisselen, bijvoorbeeld om gedurende één aards leven de gebeurtenissen in zowel een mannelijke als vrouwelijke beleving door te maken. Eenzelfde vraag wordt vaak gesteld met betrekking tot orgaandonatie: kan een individualiteit er niet al in het voorgeboortelijke leven voor kiezen om die te ondergaan om zodoende een karmische band met de donor te creeëren? Op beide vragen is het antwoord een eenduidig nee. Wanneer een aartsengel zich met een bepaalde groep verbindt, dan neemt hij deze groep waar als een serie astraal-etherische lichtjes die dezelfde kleurschakering hebben. De band van de aartsengel met de groep wordt dus bepaald door een vergelijkbare geest-ziele-instelling van de mensen die de groep vormen, en deze instelling uit zich in een vergelijkbare kleurschakering van het astraal-etherische aura. Zo ziet ook de persoonlijke engel de individuele mens waarmee hij verbonden is, waar hij over waakt. De engel ziet de kleurschakeringen in de mensenziel en stemt daar zijn sturende impulsen op af. Wat voor zowel de aarstengel als de persoonlijke engel echter onzichtbaar is, wat zij nadrukkelijk niet zien, dat zijn de daden die de mens in zijn vrije handelen in de stof teweeg brengt. Vrijheid is voorbehouden aan het menselijk bestaan op aarde. Zij is ook gekoppeld aan het leven in de fysiek-materiële stof. Het laagste lichaam van de engelen van de derde hiërarchie wordt echter gevormd uit etherische of astraal-etherische “substantie”. De vrije daden in de stof zijn voor hen niet waarneembaar, enkel de impulsen die ertoe leiden. Die impulsen nemen engelen en aartsengelen waar als kleurschakeringen in de menselijke aura. Omdat dus de vrije daad geen onderdeel uitmaakt van de belevingswereld van de engelen van de derde hiërarchie, kunnen zij er dus ook nooit karmische impulsen voor inbouwen in het menselijke lichaam. Met andere woorden, het kan nooit zo zijn dat de mens in het voorgeboortelijke bestaan karmische voornemens maakt, die alleen in de fysiek-materiële stofwereld van de aarde door het vrije handelen van de mens tot werking kunnen worden gebracht. De geestelijke wereld is een wereld van wetmatigheid. Vrijheid is alleen op aarde en in de stof te vinden. Grijpt de mens dus in in zijn stoffelijk bestaan, zij het met orgaandonatie, geslachtsverandering of wat dan ook, dan is dat enkel en alleen een daad die uit zijn vrije handelen voortvloeit. Het is voor de karmische sturing van de engelen van de derde hiërarchie een onzichtbaar iets en kan door hen dan ook niet al in het voorgeboortelijke in de menselijke constitutie worden ingeweven.

Het mag door dit alles duidelijk zijn dat het van het allergrootste belang is om een tijdskarakteristieke etherische impuls, namelijk de zich vormende morele ether en het daardoor groter worden van het menselijke levenslichaam dat tegengesteld is aan het biologisch geslacht, met een spiritueel bewustzijn te doorgronden.

Hormonen in koeien, nee dat kan niet, maar hormonen voor labiele kinderen ? Geen probleem !

Hoe de Covid-prik je spirituele leven beïnvloedt

Onderstaande tekst verscheen in januari 2026 op
https://www.frontnieuws.com/hoe-de-covid-prik-je-spirituele-leven-beinvloedt/

In 2021, toen de vaccinatiecampagnes tegen Covid een ongekende omvang bereikten, begon een Duitse meditatieleraar genaamd Thomas Mayer met het coördineren van een ongewoon onderzoeksproject. Meer dan vijftig beoefenaars in Zwitserland en Duitsland, georganiseerd in onafhankelijke werkgroepen, pasten methoden van bovenzinnelijke waarneming toe om te onderzoeken wat zij beschouwden als de spirituele effecten van Covid-vaccins. Deze beoefenaars, opgeleid in de antroposofische traditie van Rudolf Steiner, beweerden het vermogen te hebben om aspecten van de mens waar te nemen die onzichtbaar zijn voor de gewone zintuigen: het etherische lichaam, het astrale lichaam, de beschermengel en andere componenten die zij als integraal onderdeel van het menselijk bestaan beschouwen. Hun bevindingen, gebundeld in dit boek, vormen wat Mayer beschrijft als het eerste systematische onderzoek naar spirituele vaccinatieschade.

De centrale beweringen zijn grimmig. Volgens deze onderzoekers introduceren de westerse mRNA- en vectorvaccins spirituele wezens die zij ‘geesten van het transhumanisme’ noemen, die het etherische lichaam samendrukken, mensen scheiden van hun beschermengelen, chakra’s blokkeren en schaduwaspecten van de persoonlijkheid versterken. De bevindingen over het hiernamaals zijn bijzonder dramatisch: van de achtenveertig onderzochte overleden gevaccineerden bleven er volgens de onderzoekers zevenenveertig aan de aarde gebonden – gevangen in duisternis, niet in staat om normale processen na de dood te ervaren, losgekoppeld van spirituele begeleiding. Het boek presenteert gedetailleerde casestudy’s, vergelijkende observaties van verschillende vaccins en protocollen voor wat Mayer spirituele genezing van vaccineffecten noemt. Chinese en Russische vaccins worden beschreven als vaccins die opvallend andere en mildere effecten hebben dan hun westerse tegenhangers.

Mayer beschouwt dit werk als de vervulling van voorspellingen die Rudolf Steiner meer dan een eeuw geleden deed: dat er pogingen zouden worden ondernomen om tegen spiritualiteit zelf te vaccineren. Het boek bevat kritiek op het pandemiebeleid, een bespreking van transhumanisme, een verkenning van karmische verbanden met het oude Egypte en praktische richtlijnen voor meditatie en gebed om vaccinatieschade aan te pakken. Of lezers dit materiaal nu benaderen als spiritueel onderzoek, alternatief gezondheidsperspectief of cultureel document over zorgen in tijden van pandemie, de tekst presenteert een uitgebreid denksysteem dat wordt toegepast op een specifiek hedendaags fenomeen. De beweringen zijn buitengewoon volgens elke conventionele maatstaf. De methodologie zal voor de meesten onbekend zijn. Hieronder volgt het bewijs en de redenering zoals Mayer en zijn onderzoeksnetwerk die presenteren.

Analogie
Stel je een huis voor met veel verdiepingen. In de kelder bevindt zich een oude opslagruimte met enkele nuttige spullen en wat rommel die moet worden opgeruimd. De begane grond is de fysieke structuur die iedereen ziet. Daarboven bevinden zich de leefruimtes waar het dagelijks leven zich afspeelt. Nog hoger zijn de privévertrekken voor rust, bezinning en intieme verbondenheid. Bovenaan is een dakraam dat uitkijkt op de hemel, waardoor het licht naar binnen stroomt en de bewoners naar de sterren kunnen kijken. Een conciërge woont in het huis en onderhoudt alles. Een vertrouwde adviseur komt regelmatig langs om advies te geven en het huishouden in contact te brengen met de bredere gemeenschap.

Vanuit dit perspectief werkt de covid-vaccinatie als een invasieve renovatieploeg die ongevraagd arriveert. Ze gieten beton in de fundering, waardoor het huis stijf en zwaar wordt. Ze timmeren de ramen op de middelste verdiepingen dicht, waardoor licht en frisse lucht worden geblokkeerd. Ze installeren sloten op de deuren naar de bovenste kamers, waardoor deze moeilijk toegankelijk zijn. Ze bedekken het dakraam met ondoorzichtig materiaal, waardoor het uitzicht op de hemel wordt belemmerd en er minder licht binnenkomt. De conciërge wordt naar de tuin verdreven en kan geen onderhoud meer uitvoeren. De vertrouwde adviseur wordt bij de poort tegengehouden en mag niet naar binnen. Ondertussen trekken krakers de kelder in, waar ze zich voeden met de energie van het huis en hun invloed via de muren verspreiden. De bewoners voelen zich gevangen in een structuur die niet langer als thuis voelt, niet in staat om de kamers te bereiken die ooit betekenis gaven aan hun leven, afgesneden van de lucht en de sterren. Wanneer ze uiteindelijk dit huis verlaten – bij hun dood – merken ze dat ze het pand helemaal niet kunnen verlaten, vastzittend in de donkere structuur zonder weg naar de gemeenschap daarbuiten.

Mensen zijn meer dan alleen een fysiek lichaam. Volgens dit onderzoek bezitten we meerdere in elkaar overlopende lichamen: een levenslichaam dat ons vitaliteit geeft, een zielenlichaam dat gevoel en bewustzijn mogelijk maakt, en een spirituele kern die ons tot individuen maakt. We hebben ook een beschermengel die ons door het leven en vooral na de dood begeleidt, en een lichaamsgeest die onze gezondheid gedurende vele levens in stand houdt.

Onderzoekers met helderziende waarnemingsvermogen hebben onderzocht wat er met deze onzichtbare aspecten van mensen gebeurt na vaccinatie tegen covid. Ze ontdekten dat de vaccins – met name de westerse mRNA-types – spirituele wezens introduceren die het levenslichaam samendrukken, de beschermengel wegduwen, onze schaduwkant versterken en onze verbinding met hogere spirituele rijken blokkeren. De effecten houden niet op bij de dood. Wanneer gevaccineerde mensen sterven, breidt hun levenslichaam zich niet uit zoals het hoort. In plaats van hun leven te overzien en op te stijgen naar spirituele rijken, blijven de meesten gevangen in de buurt van de aarde, lijdend in duisternis, niet in staat om hun engelen of het licht te bereiken.

Het goede nieuws: deze schade kan worden hersteld door spiritueel werk – meditatie, gebed, verbinding met Christus en de aartsengelen, en verschillende geneeswijzen. Degenen die actief bezig zijn met transformatie kunnen de vaccinwezens wegduwen en hun spirituele verbindingen herstellen. Maar het werk is serieus en vereist toewijding.

Voor verdere verkenning: Rudolf Steiners lezingen over het hiernamaals en bovenzinnelijke lichamen, het antroposofische begrip van vijandige geesten, en onderzoek naar bijna-doodervaringen dat het bestaan van levensherziening en spirituele rijken bevestigt.

12-punts samenvatting
1. De mens reikt verder dan het fysieke lichaam. Volgens dit kader bestaan mensen uit meerdere onderling verweven lichamen: het materiële lichaam dat zichtbaar is voor de zintuigen; het fantoomlichaam dat dient als spirituele blauwdruk; het etherische lichaam dat levenskrachten levert; het astrale lichaam dat bewustzijn en emotie mogelijk maakt; het ‘ik’ dat de eeuwige spirituele kern vormt; en hogere spirituele leden, waaronder het geestelijke zelf, de levensgeest en de geestelijke mens. Deze lichamen vormen samen de menselijke aura, die door getrainde beoefenaars kan worden waargenomen en beoordeeld. Elk orgaan en elke cel wordt doordrongen door deze hogere leden, en hun juiste configuratie bepaalt de lichamelijke gezondheid, het psychologisch welzijn en de spirituele ontwikkeling. Dit inzicht is in verschillende culturen verwoord: het etherische lichaam komt overeen met Prana, Qi en Ki in oosterse tradities.

2. Spirituele wezens begeleiden elk menselijk leven. De beschermengel begeleidt elke persoon door alle incarnaties heen, met een overzicht van karmische noodzaak en begeleiding van de ontwikkeling. De engel brengt bovenzinnelijke ervaringen over en kanaliseert het licht van Christus naar de mens. Het lichaamselementaal fungeert als medewerker van de engel op etherisch niveau, houdt het bewustzijn van het lichaam in stand en zorgt voor alle organen en levensprocessen gedurende alle levens. De dubbelganger bevat onverzoend karma, schaduwen en niet-geïntegreerd trauma – hij loopt naast ons en kan de controle overnemen in ongecontroleerde situaties. Deze wezens zijn geen metaforen, maar waarneembare aanwezigheden die kunnen worden geobserveerd, waarmee kan worden gecommuniceerd en waarvan de toestand kan worden beoordeeld door getrainde beoefenaars.

3. Tegenstanders spelen een essentiële rol in de evolutie. Zonder weerstand van gevallen engelen zou de ontwikkeling van de wereld niet kunnen doorgaan. Luciferische wezens brengen trots en vals licht; ahrimanische wezens brengen materialisme en kilheid; asurische wezens brengen fragmentatie van het ‘ik’. Deze behoren tot ons planetaire systeem en kunnen worden verlost door transformatie. Een vierde categorie – soratische wezens – vindt zijn oorsprong buiten ons planetaire systeem, in oeroude kosmische uitgestrektheden.

Dit zijn de Beesten uit de Openbaring, waarvan het getal 666 is. Een nieuwe soort, ‘Geesten van het transhumanisme’ genaamd, vormt de spirituele kern van de technologische beweging om mensen met machines te versmelten. Deze wezens willen mensen veranderen in automaten die van de geest zijn afgesneden door het fantoom- en etherlichaam te bezetten, ze aan elkaar te lijmen en ze af te sluiten van de ziel en de spirituele omgeving.

4. Meer dan vijftig beoefenaars hebben systematisch onderzoek gedaan. Onafhankelijke werkgroepen in Zwitserland en Duitsland – de groepen Midden-Zwitserland, Noordwest-Zwitserland, Noord-Zwitserland, Oost-Duitsland, Hessen en Württemberg – hebben de effecten van covidvaccinatie onderzocht met behulp van bovenzinnelijke waarnemingsmethoden die zijn ontwikkeld door decennia van meditatie, schaduwwerk en antroposofische studie. De methodologie omvat vier fasen: concentratie en innerlijke zuivering, imaginatieve waarneming van beelden die onafhankelijk zijn van de zintuiglijke wereld, inspirerende gesprekken met spirituele wezens en intuïtieve versmelting met het ontmoete wezen. De resultaten werden tussen de groepen onderling gevalideerd. Wanneer onafhankelijke onderzoeken consequent in dezelfde richting wezen, nam het vertrouwen in de waarnemingen toe. Dit is het eerste systematische onderzoek naar spirituele vaccinatieschade.

5. Westerse COVID-vaccins bevatten agressieve spirituele wezens. De vaccins van BioNTech/Pfizer, Moderna, AstraZeneca en Johnson & Johnson bleken in hun kern soratische geesten van transhumanisme te bevatten, waarbij ook ahrimanische en asurische wezens betrokken waren. Drie groepen wezens krijgen toegang via vaccinatie: vaccinwezens die lijken op ziektewezens en zich als penwortels in alle leden van de menselijke constitutie nestelen; soratische transhumanistische geesten die verschijnen als zwarte, scherpe, zuigende indringers in de aura; en kleine ahrimanische elementaire wezens die het etherische lichaam en de organen bezetten. Deze vaccins zijn vele malen schadelijker dan conventionele vaccins. De Chinese Sinopharm- en Russische Sputnik V-vaccins vertoonden opvallend andere en mildere effecten, zonder de transhumanistische geestverbinding, hoewel Sputnik V een omstreden gebied lijkt te zijn waar duistere krachten een bezetting proberen te bewerkstelligen.

6. Vaccinatie comprimeert en vervormt de bovenzinnelijke lichamen. Het etherlichaam krimpt en wordt samengedrukt “alsof het in een klem zit”, waardoor het zich sterker aan het materiële lichaam bindt en zijn normale doorlaatbaarheid en vitaliteit verliest. Het astrale lichaam vertoont condensatie door het ruggenmerg en de chakra’s. De ik-organisatie verschuift naar achteren en lijkt verminderd. Zielsdelen worden uit elkaar getrokken, waardoor hun normale configuratie wordt verstoord. Alle of de meeste chakra’s raken geblokkeerd. Craniosacrale therapeuten melden dat volledige stijfheid de normale ritmische beweging vervangt, waarbij weefsels in een strakke greep worden gehouden en niet kunnen ademen of bewegen. Beoefenaars die aura’s waarnemen, melden dat grijze, betonachtige oppervlakken kleurrijke uitstralingen vervangen. Het mentale lichaam lijkt omgeven door muren, waardoor het denken wordt beperkt. Deze veranderingen werden in meer of mindere mate aangetroffen in alle onderzochte gevallen en werden in de loop van weken intensiever wanneer er geen spirituele behandeling plaatsvond.

7. De engel en het lichaamselementaal worden weggeduwd. De vaccinatie creëert een scheiding tussen de mens en zijn beschermengel – ze kunnen elkaar niet meer goed waarnemen. Engelen lijken ‘aan de leiband’ van vaccinwezens te staan, onderworpen, met zwarte kernen, hun verbinding met hogere hiërarchieën belemmerd. Sommige engelen storten in of worden ver weg geduwd, wat ervaringen van eenzaamheid, isolatie en verlating veroorzaakt. Het lichaamselementaar verlaat de mens, blijft slechts in de buurt in plaats van zijn beschermende functies uit te oefenen, en kan worden aangevallen door vijandige geesten. Ondertussen versterkt het dubbel of de schaduw zijn verbinding en neemt het een prominentere positie in. Het ego, verhard in egoïsme, komt op de voorgrond. Er stromen stromen uit donkere innerlijke aardlagen, die een negatieve invloed hebben op de ik-organisatie, het hogere zelf en de engel.

8. Gevaccineerde personen melden ingrijpende subjectieve veranderingen. Mensen beschrijven dat ze zich afgescheiden voelen van hun ‘ik’, verlaten door hun engel of God, met een ondoordringbaarder materieel lichaam en verzwakte levenskrachten. Dromen houden op. Ze zijn tevreden met het opvolgen van instructies zonder na te denken of te beslissen, alles wordt ‘volledig grijs’ en niets doet er meer toe. Het emotionele leven wordt koud, zonder sociale contacten of gevoelens, en afstand tot anderen wordt de voorkeur. Pogingen tot meditatie stuiten op een plafond dat terugduwt. Professioneel functioneren vervangt oprechte betrokkenheid. Het ‘ik’ voelt zacht aan als rubber of bevroren met scheuren. Christus en de engel voelen ver weg. Ervaringen van eenzaamheid, isolatie en kou volgen op de inactivering van het lichaamselementaal en het verbreken van de innerlijke leiding. Een verpleegster die vaccins toediende, voelde dat haar lichaam niet langer van haarzelf was.

9. De dood maakt geen einde aan de effecten van vaccins, maar versterkt ze juist. Bij de dood zet het etherische lichaam van gevaccineerde personen niet uit om het levenspanorama vrij te geven zoals het hoort. In plaats daarvan blijft het samengetrokken, gestold en vastzitten, omdat het tijdens het leven door vaccinwezens is samengedrukt. De ziel is geketend aan dit dichte etherische lichaam en kan zich niet losmaken om haar reis naar het hiernamaals te beginnen. Er bereikt haar geen licht uit de spirituele wereld. De engel staat los en apart. Van de 48 onderzochte gevaccineerde overledenen bleven er 47 aan de aarde gebonden – in donkere spirituele ruimtes vol angst, wanhoop en pijn, zonder contact met andere zielen, zich alleen en verlaten voelend. Sommigen werden naar donkere lagen in de aarde getrokken. De ahrimanische kabouters van het vaccin gedragen zich als lijken die in de mens achterblijven en veroorzaken een zo dichte en onelastische verbening dat het etherische lichaam uiteenvalt in plaats van zich uit te breiden.

10. Aan de aarde gebonden overledenen creëren problemen voor de levenden en toekomstige incarnaties. Zielen die onvrijwillig aan de aarde gebonden zijn, oefenen een negatieve invloed uit op de spirituele atmosfeer van de aarde, wat een belasting vormt voor geïncarneerde individuen. De overledenen staan spiritueel altijd dicht bij levende familieleden die met hen verbonden waren; hun leed beïnvloedt de levenden onbewust. Aardgebonden overledenen die de verbinding met hun engelen hebben verloren, hebben geen bescherming tegen spirituele roofdiergroepen die hen gebruiken als een ‘voederbak’ en hun energie onttrekken. De groeiende laag aardgebonden zielen maakt het voor geïncarneerde individuen steeds moeilijker om lichamelijk en geestelijk gezond te blijven. Zielen die incarnatie zoeken, vinden misschien geen ouders die lichamen kunnen voortbrengen die voldoende doorlaatbaar zijn voor ziel en geest. De implicaties voor de collectieve menselijke evolutie en individuele karmische ontwikkeling zijn diepgaand.

11. Spirituele genezing kan vaccinatieschade ongedaan maken. Elk behandeld geval – overleden of levend – is door middel van krachtige spirituele interventies in een creatief genezingsproces gebracht. Essentieel is het versterken van de verbinding met Christus, de eigen engel en hogere engelenhiërarchieën zoals de aartsengelen Michaël en Rafaël. Gebed, meditatie en het werken met de ‘Ik Ben-woorden’ in de chakra’s vormen de belangrijkste hulpmiddelen. Het vaccin kan stap voor stap worden verwijderd door samenwerking met hogere genezende krachten. Wanneer gevaccineerde personen actief deelnemen met hun ‘Ik’, maakt dit een cruciaal verschil. Met steeds actiever transformatief werk verwijdert het vaccin zich verder, uiteindelijk tot twee meter, en oefent het geen bepalende invloed meer uit. Nosodetherapie, craniosacrale behandeling, therapeutische euritmie en andere modaliteiten die zich richten op hogere leden helpen ook. De uitdaging mag niet worden onderschat – deze vijandige geesten kunnen overweldigend zijn.

12. Dit vertegenwoordigt een spirituele aanval die een eeuw geleden werd voorspeld. Rudolf Steiner verklaarde dat bepaalde kringen inentingsmiddelen zouden ontwikkelen om spirituele neigingen via het fysieke lichaam uit de ziel te verdrijven, waardoor mensen immuun zouden worden voor spirituele ideeën. Mensen zouden constitutioneel materialistisch worden en niet meer in staat zijn om zich tot de geest te verheffen. De huidige vaccinatiecampagne vormt een totale aanval op de mensheid om lichamen te corrumperen en zielloze machinemensen te creëren – precies wat de geesten van het transhumanisme nastreven. De onverzoenlijke schaduwen van de oude Egyptische mummificatiegeneeskunde breken door. Dit is een herhaling van de zondeval op ziel-spiritueel niveau. Het tijdperk van de bewustzijnsziel vraagt echter om het ontwikkelen van krachten om het kwaad te bestrijden door middel van spirituele weerstand. De schade kan worden overwonnen door actieve betrokkenheid van het ‘ik’ en verbinding met Christus en de engelenhiërarchieën.

Het meest diepgaande idee dat maar weinig mensen zouden kennen: Vaccinatie creëert een nieuwe categorie van spirituele wezens – de vaccinwezens – die functioneren als ziektewezens, maar geen verbinding tot stand brengen met de werkelijke ziekte waartegen ze zogenaamd beschermen.

Wanneer een persoon op natuurlijke wijze een ziekte oploopt, ontstaat er een relatie tussen het individu en het ziektewezen – een levend archetype in de spirituele wereld. Deze spirituele relatie is waarneembaar in de aura en blijft bestaan totdat de biografische reden voor de verbinding is opgelost. Traditionele vaccins creëren gedwongen verbindingen met dezezelfde ziektewezens, ongeacht het biografische tijdstip.

De covid-vaccins doen iets ongekends. Onderzoekers die gevaccineerde personen onderzochten, vonden sterke verbindingen met het BioNTech/Pfizer-wezen of het Moderna-wezen, maar geen enkele spirituele verbinding met het covid-19-ziektewezen of het SarsCoV2-viruswezen. Dit verbaasde de onderzoeksgroepen, omdat bij andere traditionele vaccins altijd een verbinding met het betreffende ziektewezen wordt gelegd. In plaats daarvan neemt het vaccinwezen zelf de functie over die normaal gesproken door het ziektewezen wordt vervuld, dringt het als een penwortel door in alle bovenzinnelijke leden van de mens en blijft daar – maar zonder de natuurlijke karmische relatie die oplossing en integratie mogelijk zou maken.

Dit betekent dat de vaccins helemaal geen spirituele immuniteit of relatie met de ziekte creëren. Ze introduceren gewoon een volledig vreemde entiteit met een eigen agenda – een entiteit die verbonden is met soratische transhumanistische geesten in plaats van met de natuurlijke spirituele ecologie van ziekte en genezing. De persoon wordt bezet door een wezen dat geen inherente verbinding heeft met zijn biografie, karma of spirituele ontwikkeling, en dat doelen dient die volledig losstaan van bescherming tegen ziekte. Het vaccinwezen functioneert als een bezetenheid zonder ander doel dan de doelen van de transhumanistische geesten die het vertegenwoordigt.

Hierna volgen in het artikel nog 30 vragen en antwoorden maar die herhalen meestal wat we hierboven al lazen, daarom nemen we er maar enkele van over.

Vraag 13: Wat hebben therapeuten en genezers waargenomen bij de behandeling van gevaccineerde patiënten?

Antwoord: Lichaamstherapeuten meldden dat ze niet in staat waren om door het weefsel of het functionele systeem van gevaccineerde patiënten heen te dringen. Beoefenaars van craniosacrale therapie vonden geen waarneembaar ritme – volledige stijfheid, als een dikke kleverige massa, zonder ‘inademing’ of ‘uitademing’ in het etherische rijk en zonder beweging op botniveau. Een therapeut met meer dan 20 jaar ervaring had nog nooit dergelijke omstandigheden bij andere cliënten aangetroffen. Natuurgenezers merkten vreemde gezichtskleuren op bij gevaccineerde patiënten, alsof het auraveld was gescheurd, op de een of andere manier zielloos. Sommige patiënten konden niet bio-energetisch worden getest vanwege cybernetische blokkades in de nieren. Beoefenaars die normaal gesproken kleurrijke aura’s zien, meldden dat ze alleen gladde grijze oppervlakken zoals beton zochten en vonden.

Therapeuten die chakra-balancing deden, merkten dat sommige gevaccineerde patiënten aanvoelden als na chemotherapie: stijf, metaalachtig, bijna ondoordringbaar. Energiewerkers beschreven ‘energietentakels’ die aan patiënten vastzaten, met een zeer lage algemene levensenergie. Er werden duistere wezens waargenomen die bovenop patiënten lagen of in lichamen kropen. Genezers die met licht werkten, met name Christuslicht, ontdekten dat de wezens moesten wijken, maar dat de behandeling zorgvuldige bescherming vereiste. Sommige therapeuten ervoeren pijn in hun armen tijdens en na de behandeling van gevaccineerde patiënten, die ophield toen ze de behandeling met Christusmeditatie begonnen. De behandelaars waren diep geschokt door de effecten die optraden zonder dat de patiënten zich daarvan bewust waren – mensen merkten geen verandering in hun craniosacrale ritmes of vitale functies, ondanks ingrijpende veranderingen.

Vraag 14: Wat is het normale verloop van de ziel na de dood?

Antwoord: Bij de dood wordt het materiële lichaam afgestoten, omdat de verbindingen van het etherische lichaam met het materiële lichaam losser worden. Het etherische lichaam zet zich dan uit en vult vaak de hele kamer of het hele appartement waar de overledene ligt. Omdat alle herinneringen in het etherische lichaam zijn gegrift, komen ze door deze uitzetting vrij en ervaart de overledene een panorama van het leven – alle ervaringen zijn tegelijkertijd aanwezig, helder en kleurrijk. Normaal gesproken kan de engel onmiddellijk worden ervaren, en via de engel ook het licht van Christus. Andere zielen die eerder zijn gestorven, komen de overledene ontvangen en helpen hem of haar de weg te vinden in de spirituele wereld. Dit vertegenwoordigt de geboorte in het hiernamaals, wat onder de juiste omstandigheden een glorieus en subliem moment is, de overwinning van de geest op de materie.

In de hiernamaalsfase van Kamaloka, in de maansfeer, verwerken de doden hun leven en herwaarderen ze het. Ze ervaren hun ‘skeletten in de kast’ en hoe hun daden andere mensen hebben beïnvloed. Deze verandering van perspectief is vaak niet gemakkelijk te verdragen. De doden verwerken ook collectieve thema’s en ‘leven’ geleidelijk aan in steeds hogere engelengebieden. In het Devachan, in de spirituele wereld, vindt een omkering plaats: de dode persoon breidt zich uit van een ‘punt’ naar een ervaring als ‘periferie’, van individueel naar kosmisch mens. In de hogere regionen nemen mensen actief deel aan de ontwikkeling van de wereld en de vorming van karma voor toekomstige incarnaties, terwijl de ervaring van zuiverheid en gelukzaligheid blijft toenemen.

Vraag 19: Hoe verhouden de effecten van de covid-19-ziekte zich tot de effecten van de covid-vaccinatie?

Antwoord: De covid-19-ziekte heeft zeer vergelijkbare effecten op de constitutie als de covid-vaccinatie: de bovenzinnelijke leden verschuiven, het etherlichaam bedekt de mens slechts gedeeltelijk, de ik-organisatie en de zielsleden trekken zich terug, het lichaamselementaal vertrekt en het dubbelganger wordt versterkt. Er stromen stromen vanuit de zesde laag van de aarde naar de mens en de engelen, waardoor ze aan elkaar worden gebonden. Alle chakra’s raken geblokkeerd en soratische geesten zijn aanwezig en actief. De ziekte wordt beschreven als vijf ziekten in één, waarbij de covid-19- en SarsCoV2-groepsziel een negatieve verbinding aangaat met het geest-zelf, het etherlichaam, het astrale lichaam en andere zielsdelen. Soratische klonten hebben een desintegrerend effect op het fantoomlichaam.

Het cruciale verschil ligt in de engel: bij de ziekte covid-19 wordt de engel niet aangeraakt. Ziekte vertegenwoordigt natuurlijke karmische timing – men wordt niet ziek door het virus alleen, maar door een aanleg, een natuurlijk proces dat wordt bepaald door de engelenwereld. Het doorlopen van koorts vormt een pad van training dat iemand sterker kan maken. Het doorstaan van ziekte en het ‘verslaan’ van de soratische wezens kan leiden tot training en versterking van het fantoomlichaam, dat volgens onderzoekers bij sommige herstelde patiënten kristallijner en meer geïntegreerd werd. Vaccinatie daarentegen is een willekeurige ingreep die dit natuurlijke proces verhindert. De confrontatie met soratische wezens door vaccinatie is veel moeilijker te verwerken en de relatie met de engel wordt beschadigd, waardoor de begeleiding en bescherming die essentieel zijn voor transformatie, verdwijnen.

Vraag 20: Welk bewijs suggereert dat SarsCoV2 mogelijk geen natuurlijk voorkomend virus is?

Antwoord: Onderzoekers die van maart tot mei 2020 op SarsCoV2 mediteerden, ontdekten twee bijzonderheden die het onderscheiden van andere virusgroepszielen. Ten eerste was het niet geïntegreerd in een spirituele omgeving en de kosmos als geheel, maar geïsoleerd. Andere virussen zijn verbonden met de goede engelenhiërarchieën en de elementwezens van de natuur, werken in overeenstemming met de hele kosmos en zijn geïntegreerd in de wetten van karma. SarsCoV2 vertoonde geen dergelijke integratie. Ten tweede werd het sterk bezet door ‘duistere egregoren’ – netwerken van overledenen die zich hebben afgekeerd van de goddelijke kosmische orde en zich hebben verbonden met de hoogste demonische geesten. Deze egregoren onttrokken energie via de verbinding en maakten het mogelijk dat negatieve intenties werden gerealiseerd.

Voor alles wat bestaat, moeten er verantwoordelijke spirituele wezens zijn – dat is een grote kosmische wet. Wanneer mensen iets nieuws creëren, zijn er in eerste instantie geen spirituele wezens die de leiding hebben, en worden wezens vervolgens aangetrokken. Deze verschijnselen kunnen alleen worden verklaard door het feit dat het virus is gecreëerd door menselijke intenties en manipulaties in plaats van door natuurlijke processen. De isolatie van de kosmische orde en de bezetting door egregoren kunnen niet plaatsvinden via natuurlijke virussen, bomen of dieren. Deze bovenzinnelijke waarneming sluit aan bij wetenschappelijke discussies over de oorsprong in laboratoria. De onderzoeksgroepen concludeerden dat wezens die verbonden zijn met een kunstmatig gecreëerd virus noodzakelijkerwijs zullen verschillen van wezens die verbonden zijn met natuurlijk geëvolueerde organismen die geïntegreerd zijn in de spirituele ecologie van de aarde.

Vraag 22: Welke rol spelen gebed en meditatie bij het verwerken van vaccins?

Antwoord: Gebed en meditatie zijn de belangrijkste hulpmiddelen om vaccinwezens rechtstreeks te confronteren en hen te ontmoeten door de kracht van Christus, aartsengelen, de helende Boeddha of andere hoge geestelijke wezens. Hierdoor kunnen vijandige wezens uit de aura worden verwijderd en hun negatieve effecten worden getransformeerd. Een specifiek gebed voor het versterken van de beschermengel richt zich tot het wezen dat licht opoffert om de mens in de duisternis te volgen, met het verzoek dat de engel door de Vader, de Zoon en de Heilige Geest warme gedachten mag aannemen en mag opstijgen naar rijken van licht, lichte gevoelens mag aannemen en zich mag bevrijden van alle barrières, zuivere wil mag aannemen en mag opstijgen op zijn spirituele pad. Dit gebed wordt dankbaar ontvangen door engelen wanneer er leed is als gevolg van vaccinatie.

Een gebed voor hen die lijden richt zich op de enorme mate van lijden van degenen die door het vaccin zijn beschadigd en niet verder kunnen gaan op hun reis in het hiernamaals. Het vraagt in naam van Michaël en alle engelen, in naam van Christus en door de genade van de Koningin van de Hemel, dat elke lijdende gevangene van de duisternis wordt bezocht door krachten van genade. Meditatie op chakra’s met de specifieke vraag of er ankerpunten voor vaccinatiewezens bestaan, blijkt essentieel te zijn – zonder dergelijke concrete en gerichte vragen kunnen deze niet worden onderscheiden. Door ankerpunten met aandacht aan te raken, met ‘spirituele handen’, terwijl men aan hogere helende wezens denkt, wordt hun werk mogelijk gemaakt. Superieure gebeden zoals het Onze Vader begeleiden het werk van de helende wezens.

Vraag 23: Welke natuurlijke en homeopathische behandelingen worden besproken om de effecten van vaccins aan te pakken?

Antwoord: Nosodetherapie maakt gebruik van homeopathisch verwerkte (gepotentieerde) vaccinsubstanties die oraal worden toegediend of geïnjecteerd om het organisme in staat te stellen zich te concentreren op de ziekteverwekker en onderliggende problemen te overwinnen. Toen de eerste covid-vaccins op de markt kwamen, werden overeenkomstige nosodes verkrijgbaar bij verschillende bedrijven en apotheken. Vanuit spiritueel perspectief helpen deze nosodes negatieve effecten tegen te gaan door orde te brengen in de configuratie van de leden van het menselijk organisme, met name de harmonieuze relatie tussen het etherische en het fysieke lichaam. Het lichaamselement kan gebruik maken van nosodes en ontvangt een soort matrix waardoor het het vaccin als lichaamsvreemd kan herkennen en uitscheiden in plaats van integreren. De potentie C30 lijkt in veel gevallen geschikt, 5-10 globuli eenmaal daags innemen totdat verbetering optreedt.

Aanvullende natuurgeneeskundige ondersteuning omvat leverreiniging volgens de methode van Andreas Moritz, gevolgd door colonhydrotherapie. Therapieën die zich richten op hogere delen van de mens helpen allemaal: therapeutische euritmie, ritmische massage, craniosacrale therapie, kunstzinnige therapie en ayurvedische benaderingen. Een collega observeerde op bovenzinnelijke wijze hoe een ayurvedische kuur een vrouw grote bevrijding bracht. Een spiritueel genezer die met speciale helende stenen werkt, bereikte een zichtbare loskoppeling van de vaccinatie van een cliënt. Conventionele vroege behandelingsprotocollen voor covid-19 zelf omvatten ivermectine, hydroxychloroquine, vitamine D, vitamine C, zink en andere stoffen die in internationale studies zijn gedocumenteerd, hoewel deze niet werden gepromoot door regeringen die zich uitsluitend op vaccinatie richtten.

Vraag 24: Welke karmische verbanden verbinden oude Egyptische praktijken met moderne vaccinatie?

Antwoord: Het huidige vijfde culturele tijdperk (1413-3573 n.Chr.) weerspiegelt het derde, het Egyptisch-Chaldeeuwse tijdperk, waarvan de onverzoende schaduwen naar de oppervlakte komen voor verlossing. In het oude Egypte werd door mummificatie de menselijke vorm na de dood bewaard, waardoor mensen in latere incarnaties sterker gehecht raakten aan het fysieke en materiële bestaan, de identificatie van de ziel met de persoonlijkheid werd versterkt en de neiging tot materialisme toenam. Rudolf Steiner legde uit dat zielen die gedwongen waren neer te kijken op hun geconserveerde mummies, de gedachte aan de fysieke vorm door incarnaties heen meedroegen, wat vandaag de dag tot uiting komt in het onvermogen om zich los te maken van de vorm van het fysieke lichaam – het concept van materialisme is vaak het resultaat van het balsemen van lijken.

De conventionele geneeskunde van vandaag de dag is voornamelijk gebaseerd op chemie, die zijn oorsprong vindt in het oude Egypte. Het Egyptische woord “k?miyá” betekende letterlijk “zwarte aarde” – de vruchtbare grond van de Nijldelta. Toen de Egyptische cultuur in verval raakte, ging de goddelijke relatie met materiële substantie verloren, waardoor de deur werd geopend voor vijandige geesten. In het belang van bepaalde machtsstructuren raakten het ‘ik’ en de geest te sterk gescheiden van de mens door vervormde, manipulatieve inwijdingen, waardoor leerlingen vatbaar werden voor externe invloeden. De huidige covid-vaccinaties kunnen worden opgevat als ‘spirituele mummificatie tijdens het leven’ ter voorbereiding op de machine-mens. De onverzoende, ongetransformeerde decadentie van het oude Egypte breekt nu door. Degenen die ten onrechte in Egypte zijn ingewijd en dit in latere incarnaties niet hebben getransformeerd, zijn mogelijk geschikte instrumenten geworden voor vijandige geesten in de politiek, de geneeskunde en de farmaceutische industrie van vandaag.

Vraag 25: Hoe houdt transhumanisme verband met de spirituele effecten die bij vaccins worden waargenomen?

Antwoord: Transhumanisme streeft ernaar de mens met machines te versmelten en daarmee het ziel-spirituele bestaan af te schaffen. De farmaceutische mRNA-technologie is een uitdrukking van deze impuls – op de website van Moderna wordt mRNA beschreven als de ‘software van het leven’ die kan worden aangepast zoals een computerprogramma. Silicon Valley-figuren streven openlijk naar het overwinnen van de dood, het bereiken van onsterfelijkheid door middel van technologie en het verbinden van hersenen met computers. Het World Economic Forum promoot deze agenda en denktanks van overheden schetsen toekomstige mogelijkheden, waaronder het veranderen van het menselijk genoom, het observeren en manipuleren van menselijke gedachten en gedragingen door middel van neurotechnologie, en andere modificaties van lichaam, geest en gedrag. De term ‘biokracht’ geeft weer hoe dit leven belooft in plaats van de dood te bedreigen, zoals feodale heersers ooit deden.

De geesten die in covid-vaccins zijn ontdekt, werden ‘geesten van het transhumanisme’ genoemd omdat ze de spirituele kern van deze agenda vormen. Op bovenzintuiglijke wijze bereiken deze wezens wat het transhumanisme nastreeft: mensen veranderen in automaten die zijn afgesneden van de geest, zelfs voordat er een fysieke hersen-computerinterface bestaat. De spirituele effecten zijn al aanwezig. Deze wezens reiken naar de mens, en wanneer ze toegang krijgen, verliezen mensen hun spirituele verbinding. Ze bezetten vooral het fantoomlichaam en het etherische lichaam, lijmen ze aan elkaar en sluiten ze af van de ziel en de geest. Een onderzoeker zag een hoogstaand geestelijk wezen van het vaccin als een smalle, ruige, sinistere figuur, uiterst kwaadaardig, met de wil om alles wat menselijk is te vernietigen: “De engel uitgewist, het etherische verpulverd, de ziel onderworpen, het individuele Zelf uitgedoofd. Wat overblijft zijn mensen zonder ‘ik’, lege hulsjes, robotachtige mensen.”

Vraag 26: Wat voorspelde Rudolf Steiner meer dan een eeuw geleden over toekomstige vaccins?

Antwoord: Rudolf Steiner stelde dat vanuit bepaalde kringen het materialistische tijdperk ernaar streeft alle spirituele ontwikkeling van de mensheid te verlammen, onmogelijk te maken, mensen ertoe te brengen deze eenvoudigweg op basis van hun temperament te verwerpen. De meeste mensen zullen verlangen naar het idee dat alles wat spiritueel is, dwaasheid is die algemeen aanvaard moet worden. Er zal worden geprobeerd dit te bereiken door inentingsmiddelen te ontwikkelen, zodat, net zoals inentingen zijn ontwikkeld om tegen ziekten te beschermen, bepaalde inentingsmiddelen het menselijk lichaam zodanig beïnvloeden dat het geen voedingsbodem meer biedt voor de spirituele neigingen van de ziel. Mensen zullen worden ingeënt tegen de aanleg voor spirituele ideeën. Steiner voorspelde verder dat geesten van de duisternis hun gastheren – de mensen in wie zij wonen – zullen inspireren om een vaccin te vinden dat vanaf jonge leeftijd via het fysieke lichaam alle spirituele neigingen uit de ziel verdrijft. Hij beschreef hoe door de pokkenvaccinatie in die tijd, fantoomlichamen een ahrimanische afdruk kregen, waardoor mensen zich niet meer konden verheffen boven het materialistische gevoel. Mensen worden letterlijk gehuld in een ahrimanisch fantoom dat verhindert dat mentale entiteiten zich in de mate die in het normale bewustzijn mogelijk is, van het fysieke organisme losmaken. Ze worden constitutioneel materialistisch en zijn niet langer in staat om zich tot de geest te verheffen. Een eeuw later constateren onderzoekers dat covid-vaccinaties werken op het soratische niveau – dieper dan het ahrimanische niveau dat Steiner beschreef voor pokken – wat een nieuw niveau van kwaad vertegenwoordigt waar de meeste mensen niet mee om kunnen gaan.

Vraag 27: Hoe verschillen de Russische en Chinese vaccins spiritueel van westerse vaccins?

Antwoord: Sinopharm uit China vertoonde geen soratische transhumanistische connectie. Onderzoekers vonden kleine sikkelvormige demonen die rondvlogen op het astrale niveau, maar geen soratische kern. Het fysieke lichaam werd op een vurige manier geactiveerd, het etherische lichaam was in beweging, het astrale lichaam was neutraal, maar het ‘ik’ werd naar beneden gedrukt. Pogingen om te mediteren op ‘Ik ben een ik’ waren niet effectief. Het Chinese vaccin leek verankerd in de spirituele structuur van de Chinese staatsmacht – zeer autoritair en dominant, met een versterkte impuls om een goed-gedrag-burger te zijn, maar zonder dat daarvoor de sterkste krachten nodig waren om het tegen te gaan. Waarnemingen van met Sinopharm gevaccineerde personen in de Württemberg-werkgroep leverden geen sluitende conclusies op; het effect was neutraal. Het verschil kan te maken hebben met het feit dat Sinopharm een conventioneel vaccin is en geen genetisch middel.

Sputnik V uit Rusland werd aanvankelijk als neutraler ervaren, zonder soratische bezettingen. De engel bleef aanwezig en nam deel aan de transformatie. De effecten voelden aan als het omgaan met ziekte – uitputtend maar haalbaar. De gevaccineerde mensen die in Moskou werden geobserveerd, leken volkomen normaal, zonder speciale spirituele uitstralingen, en hielden een gezonde afstand tot covid-19 en SarsCoV2-wezens. Sputnik V leek even slopend als difterie- of poliovaccinatie, maar niet zo slopend als pokkenvaccinatie. In de daaropvolgende maanden constateerden onderzoekers echter negatieve veranderingen, omdat duistere krachten van transhumanisme blijkbaar ook Sputnik V probeerden te bezetten. De transhumanistische geest werd waargenomen als bovenop zittend, maar niet van binnenuit komend zoals bij westerse vaccins – Sputnik V dwingt deze geesten niet in mensen, maar kan de weg vrijmaken als iemand niet de kracht heeft om weerstand te bieden.

Vraag 28: Wat gebeurt er wanneer niet-gevaccineerde personen nauw contact hebben met gevaccineerde personen?

Antwoord: Constellatieonderzoek heeft aangetoond dat gevaccineerde personen zich voornamelijk richten op het fysieke aspect van niet-gevaccineerde personen, zonder bijzondere interesse in ziel-spirituele uitwisseling. De niet-gevaccineerde persoon wil zich terugtrekken, maar voelt zich aan de grond genageld. De gevaccineerde persoon lijkt uitgemergeld als gevolg van de vaccinatie en reikt onbewust naar de etherische krachten van de niet-gevaccineerde persoon, in een poging om zijn verlies te compenseren. De niet-gevaccineerde persoon voelt zich onderdrukt, alsof er iets in hem samentrekt. Deze moeilijke dynamiek kan alleen worden opgelost door innerlijke focus van de niet-gevaccineerde, met de zin gericht aan de gevaccineerde: “Ik voor mijzelf, jij voor jezelf, zegeningen zij met jou” – waardoor een duidelijke innerlijke afbakening wordt gecreëerd.

Wanneer de niet-gevaccineerde persoon energetische kracht opbouwt, ervaart de gevaccineerde persoon dit als een botsing met een scheiding. Een subtiele beschermende laag rond de niet-gevaccineerde persoon ontstaat door visualisatie van een flinterdun, elastisch beschermend membraan in ovale vorm, bestaande uit een transparant-gouden basistoon met subtiel glinsterende kleuren die verbonden zijn met Christusenergie. Deze omhulling maakt contact mogelijk zonder onaangename bijwerkingen of een gevoel van inbreuk. Opmerkelijk is dat een verpleegster die BioNTech/Pfizer-vaccinaties toediende, een spirituele relatie ontwikkelde met de groepsziel van het vaccin en de soratische geesten van het transhumanisme, zonder zelf gevaccineerd te zijn – deze wezens waren naar haar “overgesprongen”, waardoor ze zich uitgeput voelde en zich beklemd voelde in haar eigen huid. Fysieke inenting is vele malen indringender dan een dergelijke etherische overdracht, maar beide kunnen voorkomen.

Vraag 29: Kan spirituele vaccinschade worden teruggedraaid en welke factoren beïnvloeden het herstel?

Antwoord: Elk individueel geval dat is behandeld – of het nu om overleden of levende personen gaat – is door middel van krachtige spirituele genezingsinterventies in een creatief genezingsproces gebracht. Dit betekent dat vaccinschade in principe kan worden overwonnen. De verwerking verschilt per individu, waarbij veel factoren een rol spelen. Motivatie is belangrijk: vaccinatie uit angst of ideologische overtuiging stelt entiteiten in staat om dieper door te dringen dan vaccinatie met weloverwogen motivaties. De spirituele houding van de behandelende arts beïnvloedt de ziel-spirituele atmosfeer, die vijandige geesten kan uitnodigen of afweren. Het besef dat vaccinatie ziel-spirituele schade kan veroorzaken, biedt een onschatbaar uitgangspunt in de ziel voor de confrontatie met het vaccinwezen.

Wanneer gevaccineerde personen actief deelnemen met hun ‘ik’, maakt dit een cruciaal verschil. Als een persoon zich niet bezighoudt met actieve transformatie, dringen de geesten van het transhumanisme door in de hele aura en stralen ze krachtig uit in de omgeving. Als de transformatie is begonnen – bewust of onbewust – vertrekken veel geesten van het transhumanisme, waardoor alleen residuen en een verzwakt vaccinwezen achterblijven. Naarmate het transformatieve werk actiever wordt, verwijdert het vaccinwezen zich verder, tot wel twee meter, en oefent het geen bepalende invloed meer uit. Een man die zich had voorbereid met Christusmeditaties, tijdens de vaccinatie verbinding maakte met Christus en regelmatig mediteerde en innerlijk werk verrichtte, was in staat om verschillende problemen in zijn aura op te lossen. De uitdaging mag echter niet worden onderschat – voor sommigen duurt het weken, voor anderen vele maanden, en het omgaan met deze vijandige geesten kan overweldigend zijn.

Vraag 30: Wat is de algemene conclusie met betrekking tot massale covid-vaccinatie vanuit dit spirituele perspectief?

Antwoord: De nieuwe op genen gebaseerde covid-vaccins geven een impuls tot ernstige schade aan de bovenzintuiglijke leden van het menselijk organisme, vele malen schadelijker dan conventionele vaccins. Ze werken om het fysieke-materiële en etherische lichaam te scheiden van de ziel en de geest. Gevoelige mensen ervaren een scheiding van hun ‘ik’ en verlating door hun engel; het materiële lichaam wordt als ondoordringbaarder ervaren en de levenskrachten worden verzwakt. Er treden drastische effecten op in het leven na de dood: in plaats van zich aan te passen aan hogere geestenrijken, bleef de overgrote meerderheid van de onderzochte gevaccineerde overledenen aan de aarde gebonden en lijdend, waardoor ze onbewust een last vormden voor geïncarneerde familieleden en mogelijk invloed hadden op volgende incarnaties, tot op fysiek niveau.

De huidige vaccinatiecampagne vormt een totale aanval op de mensheid om lichamen te corrumperen en zielloze machinemensen te creëren. Agressieve soratische geesten van transhumanisme die niet thuishoren in de aardse en menselijke evolutie zijn aan het werk in de westerse vaccins – een nieuw niveau van kwaad dat zich manifesteert en waar de meeste mensen niet mee om kunnen gaan. Dit is precies wat Rudolf Steiner ongeveer een eeuw geleden voorspelde: pogingen om te vaccineren tegen spiritualiteit. De situatie is een herhaling van de zondeval, die nu op ziel-spiritueel niveau plaatsvindt om de mensheid van het goddelijke te scheiden. Door krachtige spirituele genezingsinterventies kan de schade echter worden verwerkt en overwonnen wanneer de getroffen personen actief met hun ‘ik’ meewerken. Dit is de uitdaging van het tijdperk van de bewustzijnsziel: leren omgaan met het kwaad door spirituele weerstandskrachten te ontwikkelen.

YouTube-CEO Susan Wojcicki zei dat het platform meer dan een miljoen video's heeft verwijderd die “verkeerde” informatie over COVID-19 bevatten, video's die in tegenspraak zijn met de "consensus van deskundigen" van de WHO of lokale gezondheidsautoriteiten.

Op 5 december 2025 kondigde de Trump-administratie aan dat het aantal verplichte vaccinaties voor kinderen teruggebracht wordt van 72 naar 11 …..

Maar de medische lobby vond toch een rechter om dit (voorlopig ?) te saboteren : 16 maart 2026

Eerste lezerscommentaar op dit bericht :

De Verlosser van Tsjernobyl

Een mooi verhaal vanr Jens Mühling.
Mühling studeerde Literatuur in Berlijn en Norwich. Hij werkte twee jaar in Rusland voor de "Moskauer Deutsche Zeitung", daarna was hij redacteur bij de Berlijnse "Tagesspiegel". Zijn reportages en essays werden meermaals bekroond. Sinds 2022 woont hij in Shanghai, waar hij eerst correspondent was voor "Stern", daarna voor "Die Zeit".
Zijn reisverhalen gaan vooral over Oost-Europa. Zijn eerste boek was "Mein russisches Abenteuer". Daarop volgde "Schwarze Erde – Eine Reise durch die Ukraine".
Het verhaal hieronder vind je in het Duits op
https://www.tagesspiegel.de/gesellschaft/panorama/der-erloser-von-tschernobyl-6454522.html Wij vonden de Nederlandse vertaling op de blog van Lieven Debrouwere op 8 april 2020.

Toen het gebeurde heette Vader Nikolaj nog niet Vader Nikolaj. De zone heette nog niet de zone. Tsjernobyl heette Tsjernobyl, maar daarmee werd een stad bedoeld, geen catastrofe. God heette God, maar men noemde hem liever niet bij zijn naam.

Kernenergiecentrales doen aan splijting, daarvoor zijn ze er. Deze ene echter, in wiens schaduw vader Nikolaj leefde, en die Tschernobylskaja Atomnaja Elektrostanzija ‘Lenin’ werd genoemd, deze ene spleet alles: levenswegen, families, namen. En ook de tijd. Pas daarna wist men dat er ook een daarvóór was geweest.

Vader Nikolaj heette toen het gebeurde Nikolaj Jakoeschin. Hij werkte in een coöperatie van landbouwmachines, hij was ingenieur. Een ingenieur weet hoe een kerncentrale functioneert. Heeft de kerncentrale een ziel? Hoe kan hij nu een ziel hebben, vroeg vader Nikolaj zich af, hij is immers zonder ziel gebouwd? Met zijn vlakke hand sloeg Vader Nikolaj op het stuur van zijn Opel, bouwjaar ’94. De Opel was oud, maar hij hield het nog steeds uit. Waarom? Omdat hij in Duitsland is gebouwd. Omdat hij met een ziel is gebouwd. ‘Wij’, zegt Vader Nikolaj, op de schoorstenen wijzend en op de elektriciteitsmasten en op de prikkeldraadpalen en op alle andere resten van de sovjet-tijd, ‘wij hebben 70 jaar lang gebouwd en gebouwd en gebouwd. Maar wij hebben dat zonder ziel gedaan.’

Tsjernobyl, voorjaar 2011. De sneeuw bedekt nog steeds de Noord-Oekraïense laagvlakte, maar weldra zal hij smelten. Dan zullen de voetstappen weer verdwijnen en de bandensporen, die het stadje Tsjernobyl ingaan en er weer uit gaan. Maar dat zijn er niet veel. Vijfentwintig jaar geleden stak men een passer in een landkaart en trok men een cirkel. Al cirkelend sneed deze 4300 vierkante kilometer wereld van de rest van de wereld af. Drie concentrische cirkels met prikkeldraad omgeven het Niemandsland: de 30-kilometer-zone, de 10-kilometer-zone en de zone van de centrale. In het midden staat een sarcofaag. Hier ligt onder duizenden tonnen beton en staal begraven: blok 4, ontploft op 26 april 1986. Oorzaak van het ongeluk: menselijk falen.

De geigerteller geeft de zone een andere vorm. Minder geordend. Soms piept hij hysterisch, soms zoemt hij zachtjes, een patroon is er niet in te ontdekken. Er zijn dichtbij in de onmiddellijke omgeving van de reactor stille plekken, en er zijn andere veel verder weg liggende plekken, waar de teller ineens verschrikkelijk schril begint te gillen. De meest raadselachtige plek ligt een paar kilometer ten zuiden van de reactor aan het riviertje de Pripjat, tussen de eerste en de tweede ring van prikkeldraad, in de stad die de reactor zijn naam gaf. De stad Tsjernobyl zou van weinig betekenis zijn als de kerk er niet was geweest. Veertig meter hoog reikt de Kerk van de heilige Ilja naar de Oekraïensche winterhemel. Betreed men de kerk, dan verstomt de geigerteller. ‘Het is Gods huis’, zegt vader Nikolaj, ‘de straling dringt hier niet binnen’.

En dat is één van de vele wonderen.

De Jakoeschins waren een priesterfamilie. Nikolaj’s overgrootvader was in dienst van de Kerk van de heilige Ilja, Nikolaj’s grootvader eveneens. Tot de bolsjewieken kwamen. Zij hamerden op de kerkdeur en zeiden: ‘Houd op met bidden, vadertje, de mens heeft geen ziel.’ ‘Ja zeker wel’, zei Nikolaj’s grootvader, ‘de mens heeft een ziel, en die is onsterfelijk’. Toen sloten de bolsjewieken grootvader op in de gevangenis. Toen hij eindelijk vrijkwam was hij heel oud. Dat was zijn geluk. Hij stierf net vroeg genoeg om de zuiveringen door Stalin niet meer mee te hoeven maken. Er is nauwelijks een priester geweest die de terreur van de dertiger jaren heeft overleefd.

De zoon van deze grootvader, Nikolaj’s vader, werd geen priester. De tijden waren er niet naar. Desondanks werd Nikolaj Janoeschkin wel gedoopt, heimelijk, thuis. Alle russisch-orthodoxen deden dat, want wie zijn kinderen in de kerk liet dopen, kon zijn baan verliezen. Toen Nikolaj werd geboren, kort voor het einde van de oorlog, was het godshuis gesloten, de plaatselijke kolchose gebruikte haar als graansilo. Zo leerde Nikolaj de kerk van zijn voorvaderen kennen: tot onder de koepel was zij met graan gevuld. Op het plafond verbleekte een bedrukte Christusfiguur, zijn handen meer afwerend dan zegenend naar de korenkorrels uitgestrekt.

Het stadje Tsjernobyl, in het Oekraïens Tsjornobyl genoemd, is oud, oeroud voor hedendaagse begrippen, ook al ziet men het haar niet aan. Er is geen enkel bouwwerk uit de tijd van haar grondvesting overgebleven, eerst werd het stadje door de Mongolen verwoest, later kwamen de Litouwers, de Polen, de Duitsers en tenslotte de Bolsjewieken. Tegenwoordig staan er naast de vierkante bouwwerken uit de Sovjet-tijd nog maar een paar houten huizen, waarvan er geen een ouder is dan tweehonderd jaar. Maar Tsornobyl werd in dezelfde tijd als Kiev gesticht en toen de grootvorst van Kiev zijn onderdanen liet dopen in het jaar 988, behoorden de mensen uit Tsjernobyl tot de eerste christenen van de slavische wereld.

Wie dit verleden nog kon beleven in de toekomstroes van de Sovjet-Unie, die was niet verbaasd dat nu hier, in Tsjernobyl, duizend jaar na die slavendoop, de tijd aan haar einde kwam, zoals dat was voorzegd in de Apocalyps, het boek der Openbaring: ‘En de derde engel blies op zijn bazuin; en er viel een grote ster uit de hemel, die brandde als een fakkel. En hij viel op het derde deel van de waterstromen en op de waterbronnen. En de naam van de ster was Alsem. En het derde deel van de wateren werd tot alsem, en veel mensen stierven door de wateren omdat ze bitter waren geworden.’ Dit schreef Johannes in zijn Apocalyps hoofdstuk 8 vers 10 en 11. Alsem heet in het Oekraïens: Tschornobyl.

Het was een grauwe ochtend, de laatste ochtend vóór de Goede Week. Nikolaj Jakoeschin was op weg naar de markt, hij wilde vis kopen voor de vastenmaaltijd. Toen zag hij uit Kiev grote kolonnes van auto’s in de richting van de kerncentrale rijden, met daarin soldaten, brandweermannen, doctoren en allemaal hadden ze gasmaskers op. De mensen ter plaatse stelden allemaal vragen, maar die werden door niemand beantwoord. Een oefening, dacht Nikolaj Jakoeschin, het moet een oefening zijn. Uit de kerncentrale waaide een rookwolk omhoog.

Op Paasmaandag, negen dagen na het ongeluk, werd Tsjernobyl geëvacueerd. Binnen een dag werd de stad tot weeskind. ‘Het is maar tijdelijk’, zei men tegen de mensen, maar dat geloofde niemand. De oudjes moesten met geweld in de bussen worden gehesen. ‘Waar is die straling dan’, vroegen zij, ‘waar hebben jullie het over, we zien niets!’ Soldaten deden de huizen op slot. Ze verzegelden de kerken. Een stilte spreidde zich uit over Tsjernobyl.

Christus strekte zijn bleke armen uit over het verlaten schip van de kerk. Tussen de planken van de vloer zochten de muizen naar resten van het graan. De wind droeg zaden door de gebroken vensters, onkruid overwoekerde het altaar. Op een dag kwamen er plunderaars. Op zoek naar oud metaal trokken zij door de zone en braken de verlaten huizen open. Zij knoopten een stalen kabel aan de vergrendelde kerkdeur en spanden die achter een tractor. De kabel brak. Het geknapte eind vloog door de lucht, zocht een doel en vond een zondaar. Eén van de plunderaars werd getroffen midden in het gezicht, hij zakte in elkaar, de anderen vluchtten weg. Iedereen in de zone kent het verhaal van de wraak van God.

Nikolaj Jakoeschin was met zijn familie geëvacueerd naar Kiev. Af en toe keerde hij terug naar zijn geboorteplaats, dan stond hij voor de kerk en weende. De metalen koepel van de klokkentoren raakte los en wapperde in de wind. De wanden brokkelden af. Wilde zwijnen hadden het kerkhof omgewoeld, de grafkruisen staken scheef omhoog uit de omgewoelde aarde. Op een dag hield Nikolaj het niet meer uit. Hij ging voor de residentie van de bisschop van Kiev staan en wilde niet meer weggaan van die plek totdat de kerkoversten hem hadden aangehoord. ‘De kerk van mijn voorvaderen raakt in verval’, zei hij, ‘die kerk heeft een priester nodig.’ De oversten overlegden samen. Na een maand riepen ze Nikolaj weer bij zich. ‘We hebben gezocht’, zeiden zij, ‘maar wij hebben niemand gevonden. Niemand wil daarheen. Verplaats je zelf in de situatie van die priesters, jij zou je toch ook niet die zone in laten sturen?’ Zo kwam het dat Nikolaj Jakoeschin vader Nikolaj werd.

Tien jaar is dat nu geleden. Een tijdlang overlapte zijn oude leven het nieuwe leven. Een ingenieur weet, hoe je een huis herstelt, ook als het een godshuis is. Vader Nikolaj bouwde een steiger. Hij deed een touw om zijn middel en voordat hij het kerkdak op klom maakte hij een kruisteken. De koepel richtte hij zelf weer op. Hij poetste de wanden schoon, zette er nieuwe ramen in, hij haalde het onkruid weg en beschilderde opnieuw de handen van het verbleekte Christusbeeld. Toen alles klaar was zette Vader Nikolaj een grote ikoon voor de achterwand van het altaar. Die ikoon kwam uit Kiev. Een van de opruimers, die na het ongeval door de smeltende centrale waren gekropen, had die laten schilderen. Op een nacht had de man een droom gehad, waarin hem de Verlosser was verschenen. De Verlosser wandelde op de wolken, de wolken zweefden boven de kerncentrale, een ster die alsem heette viel uit de hemel, en in haar licht verzamelden zich de doden en de overlevenden uit de zone.

De man liet zijn droombeeld schilderen. De voorstelling werd een beetje onorthodox. In de ikonen-schilderingen komen geen gewone mensen voor, en al helemaal geen mensen met gasmaskers. De ikoon van ‘de verlossers van Tsjernobyl’ kreeg desondanks toch de zegen van de kerk, de metropoliet van Kiev wijdde de ikoon hoogstpersoonlijk in. Terwijl hij nog zijn gebeden sprak gebeurde het eerste wonder: een duif vloog dicht langs de beeltenis, bijna streken zijn vleugels langs de verlossers. Toen men het beeld enige tijd later met wijwater besprenkelde, werd de ikoon omgeven door een regenboog, die als een heiligen-aura om hem heen welfde.

Zo ging het verder, wonder na wonder, vader Nikolaj heeft tientallen getuigenissen verzameld. Draagt men de ikoon door de verregende stad, dan klaart de hemel op. Plaatst men haar in een kerk, dan vormt zich om de koepel heen een regenboog. Een verlamde, die vanaf zijn kindertijd zijn arm niet kon gebruiken, bad dagenlang geknield voor de beeltenis, tot hij zijn vingers kon bewegen. Vader Nikolaj is met de ikoon door de halve Oekraïne getrokken, van de Zwarte Zee, langs de Dnjepr, tot aan Tsjernobyl. Diezelfde weg had eens de slaven-apostel Andreas afgelegd. De ikoon bewerkstelligde overal wonderen. Ze hielp de mensen en uit dankbaarheid daarvoor hielpen de mensen vader Nikolaj. Met de roebels die men hem onderweg in zijn buidel wierp, renoveerde hij thuis zijn kerk.

Toen de kerk gereed was, kwamen de mensen. Eerst kwamen ze uit nieuwsgierigheid, zei vader Nikolaj, niet omdat ze geloofden. Oude mensen waren het die kwamen, die terug waren gekeerd in de zone, om weer in de verlaten dorpen te wonen. Het waren mensen die niet aan straling geloofden of te oud waren om nog bang te zijn voor de dood. Ook kwamen er wachters, die men aan de zonegrens had neergezet. En er kwamen werkers van de centrale, die de wacht hielden bij de verwoeste centrale. Zij vroegen allemaal: ‘Vadertje wat doe je daar?’ ‘Ik bouw een huis’, antwoordde vader Nikolaj, ‘een huis voor God, opdat God naar Tsjernobyl terug kan keren.’

En Hij keerde terug.

‘Wie zich in de zone bevindt’, zegt vader Nikolaj, ‘die bevindt zich aan de rand van de dood. Hij heeft angst. Hij denkt na over het sterven, over het Daarna, over de Eeuwigheid. Zo komt God in zijn leven. Als de mensen de zone betreden, kan men van buiten aan hen zien, hoe het er van binnen bij hen toegaat.’ De mensen, die vader Nikolaj in de kerk bezochten, begonnen al gauw vragen te stellen. ‘Wat zal er met ons gebeuren, vadertje? Waarom is dit allemaal gebeurd? Worden wij door God gestraft? Zal hij ons vergeven? En als wij sterven, is het waar, dat onze zielen voortleven?’

‘In de zone’, zegt vader Nikolaj, ‘is momenteel geen enkele ongelovige’. Veel mensen beweren, dat het leven buiten de zone gevaarlijker is dan hier, binnen in haar. Vele mensen die weggetrokken zijn lijden aan ziektes waarvoor de wetenschappers geen namen hebben. ‘Stress’, zeggen de wetenschappers dan, ‘door emigratie veroorzaakte stress, tsjernobyl-stress.’ Veel mensen zijn gestorven aan deze stress, aan hartproblemen, longproblemen, bloedproblemen, hoofdproblemen. ‘Wij daarentegen’, zegt vader Nikolaj, ‘wij hier in de zone hebben een goede gezondheid. God de Almachtige zij geprezen. De oude mensen in de verlaten dorpen sterven, maar zij sterven door ouderdomszwakheid, niet aan ziektes.’ Daarbij drinken ze zelfs het water. Het water uit het riviertje dat langs de centrale stroomt. ‘Wij zegenen het water’, zegt vader Nikolaj, ‘en dan drinken we het’. Hij maakt een kruisteken over de besneeuwde band van ijs van het riviertje Pripjat, ‘In de naam van de Vader’, fluistert hij, ‘en de Zoon en de Heilige Geest. Amen.’

‘Je moet geloven’, zegt vader Nikolaj. ‘met wie gelooft, kan niets gebeuren’.

Vandaag, op de dag van de Opstanding, zal vader Nikolaj de russisch-orthodoxe paasliturgie zingen. Christus is opgestaan uit de dood. Hij heeft de dood overwonnen en de mensen in het graf weer leven gegeven. De hele nacht, tot aan het ochtendgloren zal vader Nikolaj voor de ikoon staan en roepen:
‘Christus is opgestaan!’ En een klein, maar hoorbaar koor zal antwoorden: ‘Ja, hij is waarlijk opgestaan!
’ Twee dagen later, op 26 april om 1 uur 23, zal vader Nikolaj de treurklok luiden op het kerkhof. Dat doet hij elk jaar. 25 klokslagen zullen door de zone schallen, één voor elk jaar dat verlopen is. De wetenschappers zeggen dat het 20.000 jaar duurt, voor de mensen mogen terugkeren in de zone. Als de klokken weer verstommen, zullen dat er nog maar 19.975 zijn …

Carlos Eire werd in 1950 in Havana geboren en verliet Cuba toen hij elf jaar oud was, als een van de 14.000 kinderen die door de Amerikanen 'gered' werden in Operation Pedro Pan.
De Operatie Pedro Pan was een clandestiene uittocht van meer dan 14.000 niet-begeleide Cubaanse minderjarigen van 6 tot 18 jaar naar de Verenigde Staten gedurende een periode van twee jaar, van 1960 tot 1962. Ze werden gestuurd nadat ouders vreesden dat Fidel Castro en de communistische partij van plan waren de ouderlijke rechten te beëindigen en minderjarigen in communistische indoctrinatiecentra te plaatsen.
Carlos Eire schreef een boek over zijn beleving bij die operatie : “Sneeuw in Havana”
Uit het twaalfde hoofdstuk :

“Ook ben ik blijvend herschapen door een non, zonder het te weten. Nonnen stonden aan het hoofd van het kamp in Homestead. Vraag me niet waarom. Het kamp was opgezet door de Central Intelligence Agency en werd gedreven door Cubaanse nonnen. Hoe dan ook, het was Goede Week en een van de nonnen vertelde ons, een kamer met zowat tachtig jongens en meisjes die net de rest van hun familie in Cuba hadden achtergelaten en nu in een vreemd land zaten, dat toen Jezus op weg naar Golgota vrijwillig het kruis op zich had genomen, Hij daarin elke zonde had gezien die in de hele geschiedenis van de mensheid was bedreven en ooit zou worden bedreven, met inbegrip van elke zonde die ieder van ons in die kamer ooit in zijn hele leven zou bedrijven.
Ik weet niet hoe ze het voor elkaar kreeg, maar ze keek ons allemaal tegelijkertijd in de ogen, met een blik die ik nog nooit had gezien, ook niet in de ogen van een geestelijke. Ik wist dat die non ergens was geweest waar geen van ons was geweest, en waarschijnlijk ook nooit zou komen, althans niet vóór het sterven. Haar ogen waren levende vlammen, heter dan de Cubaanse zon, en zij zonden stralen uit die geconcentreerder waren dan die midden op de dag op de kreeftskeerkring door een vergrootglas vallen. Ze had het met ons niet over onze huidige situatie. Hoewel zij heel gemakkelijk had kunnen uitweiden over een bepaald en een heel direct probleem, zoals metaalscherven in de ravioli, had zij het met ons in algemene termen over onze tekortkomingen en over de vergiffenis daarvoor. Ze pakte het grootste probleem van allemaal aan, en de grootste oplossing. Zij vertelde ons dat Jezus eigenlijk heel blij was geweest Zijn kruis op zich te nemen, en dat Hij weende van vreugde toen Hij alle wereldzonden gevangen zag in dat vieze, ongeschaafde stuk hout dat voor Hem op de leeftijd van drieëndertig jaar de dood betekende. Ze hield ons voor dat Jezus de vleesgeworden God was, een God die ons beminde, had geleden en was gestorven zodat wij vrijelijk verlossing konden zoeken. Hij sprak van de vrije wil die gered was door de genade en van het eeuwige leven.
Ik liep stomverbaasd dat metalen prefab gebouwtje van het leger uit, waarbij ik me afvroeg wat me zo had getroffen. Wat zij had gezegd en de manier waarop ze het had gezegd troffen mij, en bleven mij bij als geen andere godsdienstles die ik ooit had gehad of enige mis die ik ooit had bijgewoond. Zo ben ik zonder het te beseffen bekeerd.”